Καταλαβαίνετε πόσο επικίνδυνη είναι αυτή η συλλογική πορεία και πόσο διαστρεβλωμένη είναι;

Κατά τον ίδιο τρόπο που ο Χίτλερ πίστευε στην Άρια φυλή, πως υπάρχει ένα ανώτερο ανθρώπινο είδος ίσως που έχει άμεση καταγωγή από τον “Δημιουργό”, άρα του επιτρέπεται να κάνει εγκλήματα στην άλλη κατώτερη.



Η βαθύτερη πεποίθηση σε όλα τα παραπάνω βασίζεται στο ότι υπάρχει κάποιο “λάθος” στη δημιουργία. Άρα μπορούμε να την κάνουμε καλύτερη ή να την τροποποιήσουμε γενετικά για να γίνει καλύτερη ή ακόμα και να την καταστρέψουμε γιατί δεν είναι καλή. Από αυτή τη νοσηρή πεποίθηση γεννήθηκε ο τιμωρός θεός που μισεί και θέλει να καταστρέψει τη δημιουργία του γιατί έχει κάποιο σφάλμα.

Κατά τον ίδιο τρόπο που κάθε μητέρα δεν θα σκότωνε το παιδί της γιατί είναι δικό της το αγαπάει και γεννήθηκε μέσα από το σπλάχνα της, κανένας αληθινός Θεός και Δημιουργός δε θα έβλεπε σφάλμα στην Δημιουργία του και δεν θα ήθελε το κακό της.


Στην πραγματικότητα δεν υπάρχει καμία γενετική τροποποίηση από κάποια ανώτερη φυλή ή είδος προς μία κατώτερη φυλή ή είδος ούτως ώστε να φτάσει σε μια βιολογική ανάπτυξη-εξέλιξη. Η μόνη “τροποποίηση” που μπορεί να γίνει από κάποιο ανώτερο είδος για βοήθεια κάποιου κατώτερου, δεν γίνεται φυσικά σε κάποιο εργαστήριο, αλλά σε πνευματικό επίπεδο από ανώτερες διαστάσεις και καταστάσεις ύπαρξης. Αλλά κάθε τροποποίηση που λαμβάνει χώρα σε ανώτερες διαστάσεις από κάποιο Θείο ον που έχει φτάσει στη συνειδητότητα του Δημιουργού το κάνει μέσω της θυσίας του εαυτού του. Όπως είχε δείξει στην ταινία Προμηθέας. Έπειτα αυτή η θυσία ή τροποποίηση παίρνει χρόνια να εκδηλωθεί στο φυσικό κόσμο-”κατώτερα” επίπεδα ύπαρξης μέσω της εξέλιξης. Ένας άλλος τρόπος να καταλάβουμε αυτή τη μορφή θυσίας του εαυτού για εξέλιξη είναι η θυσία-θάνατος του Χριστού στο σταυρό. Θυσίασε το φυσικό του σώμα γιατί είχε φτάσει στην επίγνωση της αιωνιότητας άρα ήταν σε θέση να “νικήσει” το φυσικό θάνατο και να αναστηθεί. Μόνο ένα πλήρως συνειδητοποιημένο ον που ζει από την επίγνωση του Δημιουργού είναι σε θέση να “θυσιάζεται” προκειμένου να μεταμορφώνει-δημιουργεί τον εαυτό του από και προς άλλα επίπεδα ύπαρξης. (Κάθε μορφή θυσίας ενός ανώτερου πνευματικά όντος και στην περίπτωση του Χριστού αφήνει ένα ενεργειακό blueprint για τον υπόλοιπο κόσμο ώστε να είναι σε θέση να φτάσει στην εσωτερική επίγνωση της γνώσης που διατέθηκε μέσω της θυσίας)


Όπως εξήγησα και σε προηγούμενη ανάρτηση το κάθε επίπεδο ύπαρξης ή η κάθε διάσταση είναι μια αντανάκλαση της επόμενης-προηγούμενης και κατ' επέκταση του Δημιουργού. Οπότε κάθε φωτισμένο ον που έχει γνώση της Δημιουργίας έχει επίγνωση της πνευματικής ιεραρχίας. Και δεν χρειάζεται να εξαπατήσει το σύστημα για να δημιουργήσει. Αναγνωρίζει τον εαυτό του σαν τον Δημιουργό-μέρος του Δημιουργού οπότε δεν εμποδίζει την φυσική πορεία της Δημιουργίας που απορρέει από την ύπαρξη του Δημιουργού. Όποιες αλλαγές γίνονται σε φυσικό επίπεδο θα μπορούσαμε να πούμε ότι θεωρούνται νοθεία και βλασφημία προς την άρτια Δημιουργία και Δημιουργό. Όπως είπα και παραπάνω όλη η Δημιουργία είναι μια αντανάκλαση του Δημιουργού σε διαφορετικό επίπεδο άρα όλη η Δημιουργία είναι τέλεια γιατί είναι ο Δημιουργός.


Μπορεί να έχετε παρακολουθήσει πολλά βίντεο και περιεχόμενο σχετικά με τον Μύθο του εξωγήινου Θεού που είναι μέρος της “αποκάλυψης” που γίνεται εδώ και μερικά χρόνια από πολλούς δημιουργούς περιεχομένου και πλατφόρμες. Αλλά κατά πόσο τελικά μας εξυπηρετεί η πίστη σε αυτό το μύθο και τι σημαίνει αν τελικά κάνουμε αυτόν τον μύθο την πίστη μας; Αυτή η πεποίθηση που έχει λάβει αρκετή έκταση ακόμα και στην πνευματική κοινότητα κατά βάθος εξυπηρετεί την αρνητική ατζέντα που προωθείται από τους ανθρώπους που θέλουν να μείνουν στην εξουσία στον πλανήτη. Γιατί αν η ύπαρξη μας είναι αποτέλεσμα γενετικής τροποποίησης μπορούμε να συνεχίσουμε την γενετική τροποποίηση και να φτάσουμε στην τέλεια εικόνα του ανθρώπου με τεχνητά μέσα. Γεγονός που μας βγάζει από την διαδικασία της φυσικής-πνευματικής εξέλιξης πράγμα που έδειξε-κατάφερε ο Χριστός. Αν καταγόμαστε από τους εξωγήινους θεούς έχουμε την ίδια δυνατότητα με εκείνους. Είμαστε ανώτερα όντα άρα μπορούμε και πρέπει να συνεχίσουμε τα πειράματα μας στα κατώτερα όντα αφού είμαστε οι απόγονοι των “Δημιουργών” είμαστε οι Δημιουργοί. Πιστεύετε ο Ναζισμός έχει πεθάνει; Απλά άλλαξε μορφή και branding. Το ρέζους αρνητικό αίμα θεοποιήθηκε από τους πιστούς του εξωγήινου μύθου κάνοντας όσους έχουν άλλη ομάδα αίματος κατώτερους ανθρώπους και πειραματόζωα. Γιατί οι άλλοι όχι μόνο έχουν εξουσία σε φυσικό επίπεδο αλλά πιστεύουν πως έχουν και σε πνευματικό. Το θέμα είναι πως κανένα ανώτερο πνευματικά ον δεν πιστεύει πως έχει εξουσία σε κάποιο κατώτερο πνευματικά αλλά ούτε και θα την εξασκούσε.


Η αλήθεια είναι πως η ανθρώπινη μορφή μας, το ανθρώπινο σώμα, είναι η τέλεια Δημιουργία στον φυσικό κόσμο και δεν πάσχει, καθώς αν έπασχε δεν θα είχε τη δυνατότητα να “κατοικηθεί” από ένα πνεύμα τόσο φωτεινό και δυνατό πράγμα που απέδειξε ο Χριστός. Αν υπήρχε πρόβλημα με την κτίση ο Ιησούς δεν θα μπορούσε να είναι η προσωποποίηση του Θεού στη Γη γιατί το πνεύμα θα ήταν τόσο δυνατό ενεργειακά που θα κατέστρεφε ένα “κακοφτιαγμένο” σώμα-σκεύος.


Το μόνο που χρειάζεται είναι η συνειδητοποίηση της τελειότητας της φυσικής μας ύπαρξης ώστε να είμαστε σε θέση να φτάσουμε στην φώτιση όπως ακριβώς έκανε ο Χριστός και να είμαστε η προσωποποίηση του Θεού στη Γη. Κάνοντας τη Γη τον “επίγειο παράδεισο” αφού θα κατοικείται από αγγέλους, ανθρώπους που έχουν φτάσει στην τέλεια έκφραση της εικόνας του Θεού (σε φυσικό επίπεδο).

Στην ίδια ανάρτηση υποστήριξα πως πιστεύω ότι οδεύουμε σε μια φυλετικά ουδέτερη κοινωνία. Τι σημαίνει όμως αυτό; Πως θα είναι να ζεις σε μια ουδέτερη κοινωνικά εκδήλωση της θηλυκής σου ή αρσενικής ενέργειας – φύλου; Τι μορφή θα παίρνει αυτό στην κοινωνία;



Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Τα τελευταία χρόνια παρατηρούμε ιδιαίτερα στην Αμερική αν και έχει εξαπλωθεί, όλο και περισσότεροι άνθρωποι να νιώθουν μια “σεξουαλική σύγχυση” όσον αφορά το φύλο που έχουν γεννηθεί. Με αποτέλεσμα να θέλουν είτε να αλλάξουν φύλο, είτε να μην θέλουν να ταυτοποιούνται με το φύλο της γέννησης τους, είτε να μην θέλουν να ταυτοποιούνται με κανένα φύλο. Επίσης όλο αυτό το “κίνημα” υποστηρίζει πως υπάρχουν αμέτρητα φύλα καθώς αδυνατούν να αντιληφθούν και να κατανοήσουν τη δυνατότητα της διαφορετικής έκφρασης που μπορεί να εκδηλώνεται μέσα από το ίδιο το φύλο. Με αποτέλεσμα να έχουν φτάσει σε ακραίο σημείο να πιστεύουν πως αν ένα παιδί δεν εκδηλώνει προτιμήσεις που κοινωνικά έχουν ταυτιστεί με αυτό το φύλο κάποιο λάθος έγινε και είναι τελικά το αντίθετο φύλο.


Για να ξεδιαλύνω οποιαδήποτε “σεξουαλική” σύγχυση (διαταραχή ταυτότητας φύλου) θα ήθελα να γίνει κατανοητό πως στο ανθρώπινο είδος, στη φύση, και σε ολόκληρο το σύμπαν υπάρχουν μόνο δύο φύλα και αυτό γίνεται αντιληπτό από το Νόμο του Γένους που δηλώνει πως σε όλα τα πράγματα υπάρχει ένα γένος. Όλα έχουν τις αρχές του Αρσενικού και Θηλυκού. Το Γένος εκδηλώνεται σε όλα τα επίπεδα. Δηλαδή στο φυσικό επίπεδο το διακρίνουμε με τον διαχωρισμό των φύλων (άντρας, γυναίκα). Σε ενεργειακό επίπεδο με την ηλεκτρική και μαγνητική ενέργεια κλπ.


Αν θέλουμε να πάμε τα πράγματα ένα βήμα παραπέρα και να τα εξετάσουμε σε βαθύτερο επίπεδο πρέπει να καταλάβουμε την φύση του πνεύματος, της ψυχής μας και του σώματος μας. Όλα μαζί αποτελούν την αγία τριάδα ένα “σύμβολο” που εμφανίζεται σε πολλές πεποιθήσεις σχετικά με την δημιουργία. Το πνεύμα ή αν θέλετε ο Θεός για να δημιουργήσει διασπάται σε δύο μορφές ή ενέργειες την αρσενική και τη θηλυκή. Έτσι κατά μία έννοια θα μπορούσαμε να πούμε πως όταν λέμε πως όλοι αποτελούμαστε και από τις δύο ενέργειες το γιν και το γιανγκ, σε κάθε γιν υπάρχει ένα κομμάτι γιάνγκ και σε κάθε γιανγκ υπάρχει ένα κομμάτι γιν όπως διαφαίνεται από το γνωστό σύμβολο. Εννοούμε πως κάθε άνθρωπος είτε άντρας είτε γυναίκα σε ανώτερο επίπεδο ή στο πνευματικό επίπεδο αποτελείται και από τις δύο ενέργειες. Έτσι ένα κομμάτι της αρχικής “ουδέτερης” ενέργειας που δημιουργεί-διασπάται σε θηλυκή και αρσενική, πηγαίνει στην ψυχή και εκδηλώνεται στο φυσικό πεδίο στο σώμα. Οπότε η ψυχή σου αποτελεί την αρσενική ή θηλυκή ενέργεια του θηλυκού ή αρσενικού σου σώματος. Κάθε άνθρωπος μαζί με την ψυχή του αποτελούν μια τέλεια αρμονική ενέργεια-δημιουργία-οντότητα. Κάθε άνθρωπος μαζί με την ψυχή του αποτελεί ένα τέλειο-ολόκληρο ον.


Έτσι βλέπουμε ξεκάθαρα πως το να είσαι άντρας ή γυναίκα δεν είναι μια “αίσθηση” αλλά καθαρά βιολογία. Μπορείς να αισθάνεσαι πιο αρσενικά σαν γυναίκα ή πιο θηλυκά σαν άντρας αλλά πάντα θα είσαι το βιολογικό σου φύλο.


Η ψυχή σου δεν τοποθετήθηκε κατά λάθος στο σώμα σου. Το σώμα σου είναι η φυσική εκδήλωση της ψυχής σου. Το σώμα σου είναι η φυσική απόδειξη πως η ψυχή σου μπορεί να δημιουργήσει μορφή και να ενσαρκωθεί.


Κι αυτό γιατί η κάθε κατάσταση ύπαρξης περνάει ένα εξελικτικό στάδιο μέχρι να φτάσει στην τέλεια-πλήρη εκδήλωση του για να προχωρήσει στο επόμενο. Από την ενέργεια, στην ύλη κλπ.


Αυτή την στιγμή στον πλανήτη η κάθε φυσική αρσενική και θηλυκή εκδήλωση του ανώτερου επιπέδου δεν έχει φτάσει ακόμα σε απόλυτη έκφραση. Δηλαδή ο κάθε άνδρας δεν έχει φτάσει σε πλήρη-τέλεια εκδήλωση της αρσενικής ενέργειας, η κάθε γυναίκα δεν έχει φτάσει σε πλήρη-τέλεια εκδήλωση της θηλυκής ενέργειας. Η ανικανότητα του ενός να εκφραστεί πλήρως επηρεάζει την τέλεια εκδήλωση του άλλου. Γιατί η κάθε ενέργεια χρειάζεται χώρο να εκφραστεί για την επίτευξη της αρμονίας.


Όταν λοιπόν επιτευχθεί αυτή η αρμονία θα μπορούσαμε να πούμε πως οδεύουμε σε ένα ανώτερο εξελικτικό στάδιο σαν πλανήτης και ανθρωπότητα. Αλλά ίσως όχι σε φυσική μορφή. Δηλαδή αν δούμε τα πράγματα λογικά όταν τα φύλα σε μια κοινωνία είναι κοινωνικά και προσωπικά ουδέτερα αυτό αυτόματα σημαίνει πως δεν έχουν αρσενικό ή θηλυκό ρόλο αλλά ούτε κυρίαρχη αρσενική ή θηλυκή ενέργεια. Όταν τα δύο φύλα είναι κοινωνικά αλλά και στις σχέσεις τους ουδέτερα δεν υπάρχει ηλεκτρική και μαγνητική ενέργεια, δεν υπάρχει έλξη, δεν υπάρχει αναπαραγωγή, τουλάχιστον όχι με τον καθιερωμένο τρόπο. Όταν ένα είδος δεν χρειάζεται το σεξ για να αναπαραχθεί σημαίνει πως έχει βρει ένα άλλο τρόπο να το κάνει “ενεργειακά”. Μια κοινωνία που δεν χρειάζεται σεξ-αναπαραγωγή-υλικά σώματα για να κατοικεί σημαίνει πως έχει υπερβεί την τρίτη διάσταση.


Τώρα θα μπορούσε κανείς εύλογα να σκεφτεί... Μήπως αυτοί οι άνθρωποι που δεν θέλουν να ταυτοποιούνται κοινωνικά και να διακρίνονται μέσω του φύλου τους υπερβαίνουν την τρίτη διάσταση; Όχι γιατί δεν μπορείς να υπερβείς καμία διάσταση αν αρνείσαι την βιολογική σου ύπαρξη. Είναι καθαρά ψυχική σύγχυση.


Στην πραγματικότητα κάθε άνθρωπος που επιλέγει να μην ταυτοποιείται, με όποιον τρόπο στην ουσία το πνεύμα του επέλεξε να εκδηλωθεί στο φυσικό πεδίο, για να αναπτυχθεί μέσω της ανθρώπινης εμπειρίας, απαρνιέται τον ίδιο του τον εαυτό και την ύπαρξη. Είναι κατά κάποιο τρόπο αυτό-μίσος. Και μίσος για όλη την φυσική εκδήλωση-ανθρώπινη εμπειρία. (Σε πνευματικό επίπεδο ένα μεγαλύτερο βαθύτερο κομμάτι μας μισεί τον εαυτό του, μισεί την δημιουργία και ζει αυτοκαταστροφικά. Γιατί δεν μπορεί να δεχτεί την μοναδική αλήθεια του σύμπαντος πως ότι υπάρχει είναι Θεός. Αυτό τι σημαίνει; Πως στην πραγματικότητα δεν υπάρχει τίποτα αλλά ένα και μοναδικό ον. Όταν φτάνουμε σε αυτή τη συνειδητοποίηση ακόμα και στο φυσικό επίπεδο έχουμε δύο επιλογές. Είτε να πέσουμε σε κατάθλιψη γιατί βλέπουμε πως τα πάντα είναι μάταια. Είτε να απολαύσουμε τη ζωή και την κάθε μοναδική εμπειρία που δημιουργεί ο διαχωρισμός. Όλο αυτό το “παραλήρημα” που αντιλαμβανόμαστε σαν ζωή, που δεν είναι παρά μια φαντασίωση του Δημιουργού για να διασκεδάσει τον εαυτό του στην αιωνιότητα.) Είναι μια μορφή σύνδρομου φυγής και άρνησης της πραγματικότητας. Κατά μία έννοια θα μπορούσαμε να πούμε πως είναι και μία στρατηγική αντιμετώπισης της πραγματικότητας. Μηχανισμοί άμυνας και αυτοσυντήρησης-επιβίωσης όπως ακριβώς συμβαίνει στην σχιζοφρένεια και στη διαταραχή πολλαπλής προσωπικότητας. Ο εγωισμός-άτομο για να επιβιώσει δημιουργεί έναν άλλο εαυτό. Και ζει μέσα από τη νέα του ταυτότητα γιατί μέσα από την παλιά δεν ήταν σε θέση να συνεχίσει να ζει.


Έτσι κάθε άντρας αλλάζει την ενέργεια του από αρσενική σε θηλυκή τον ρόλο του από ενεργητικό σε παθητικό γιατί η εμπειρία ζωής του ίσως να του είχε δείξει πως με το να είσαι πιο “μαλθακός” σαν άντρας τα πράγματα είναι πιο επικίνδυνα για σένα. Άρα με το να είσαι γυναίκα τα πράγματα έρχονται πιο εύκολα για εσένα. Που ξεκινάει όμως η διαστροφή; Υπάρχει “ανωμαλία” στη φύση; Στη φύση σαφώς και υπάρχει ανωμαλία άρα κάποιος θα σκεφτεί πως η ανωμαλία είναι κάτι το φυσικό. Το θέμα όμως με αυτή την δήλωση είναι πως κρίνεις ένα πρώιμο στάδιο φυσικής εκδήλωσης με το αμέσως επόμενο. Γιατί το πνεύμα στην υλική μορφή έχει εξελικτική πορεία από την ανόργανη ύλη μέχρι τελικά την ανθρώπινη μορφή, που βρίσκεται ακόμα στη διαδικασία να φτάσει στην ανώτερη της εκδήλωση του φυσικού επιπέδου. Κι εκεί ίσως να ευθύνεται η σύγχυση. Ίσως τα άτομα που παρουσιάζουν “σεξουαλικές ανωμαλίες” να βρίσκονται σε πρώιμα στάδια της φυσικής τους ανθρώπινης εκδήλωσης.


Τι γίνεται με τον έρωτα και την αγάπη όμως; Η αγάπη και ο έρωτας στην αγνή τους μορφή δεν παίζει κανένα απολύτως ρόλο στο που απευθύνονται. Η αγάπη είναι μια έκσταση που περιλαμβάνει τα πάντα γιατί όλα αξίζουν αγάπη. Τα πάντα είναι με αγάπη-αγαπητά. Η αγάπη όμως δε σημαίνει σεξουαλική προτίμηση, ούτε σεξουαλική εμπειρία, ούτε σεξουαλική ενέργεια. Γιατί η αγάπη εκπέμπει από το τσάκρα της καρδιάς ενώ η σεξουαλική έλξη από το δεύτερο τσάκρα το ιερό.


Κάθε ανώτερο εξελικτικό στάδιο αντιπροσωπεύεται από ένα τσάκρα γιατί η συνείδηση αναπτύσσεται χρωματικά σαν τα τσάκρας. Και οι διαστάσεις “δημιουργούνται” από τις καταστάσεις συνείδησης που εκπέμπουν σε αυτές τις συχνότητες. Έτσι ένα ον που πρόσφατα αποφοίτησε από την δεύτερη διάσταση επηρεάζεται ακόμα από αυτή γιατί δεν έχει αναπτύξει πλήρως το εγώ-ταυτότητα που αντιπροσωπεύεται από το τρίτο τσάκρα. Κι όσο προχωράμε διαστάσεις και επίπεδα συνειδητότητας κατευθυνόμαστε από το τσάκρα της καρδιάς.


Αυτό δείχνει πως τελικά κανένα ουσιαστικό πρόβλημα δεν υπάρχει αλλά ούτε και πρέπει να αντιμετωπίζεται σαν πρόβλημα η σεξουαλική σύγχυση. Αν θα έπρεπε να ονομαστεί κάπως θα ήταν πνευματική ανωριμότητα που εκδηλώνεται σαν σεξουαλική σύγχυση. Γιατί το κάθε φύλο δεν γνωρίζει την πραγματική του έκφραση ή δεν αφήνεται να εκφραστεί φυσικά χωρίς να χρειάζεται να ταυτοποιηθεί σαν “αντρική” ή “γυναικεία” συμπεριφορά. Για να καταλάβουμε καλύτερα την φύση της αρσενικής και θηλυκής ενέργειας στην φυσική εκδήλωση πέρα από την ανθρώπινη μορφή μπορούμε να μελετήσουμε το ζωικό βασίλειο. Κάθε διαφορετικό ζώο στο αρσενικό φύλο έχει άλλα “αντρικά” χαρακτηριστικά καθώς όλα τα ζώα δεν διακρίνονται για την σωματική τους δύναμη, δομή, ικανότητα. Αν συγκρίνουμε ένα λιοντάρι με ένα αρσενικό καναρίνι μονάχα σαν φυσική εκδήλωση της αρσενικής ενέργειας θα χαρακτηρίζαμε αλλιώς το λιοντάρι και ίσως να δίναμε πιο “λεπτεπίλεπτους” χαρακτηρισμούς στο καναρίνι εξαιτίας του μεγέθους του και της φυσικής του υπόστασης, αλλά αυτό δεν κάνει το ένα ζώο λιγότερο αρσενικό από το άλλο. Υπάρχουν ζώα στη φύση που από τη φύση τους τα έχουμε συνδέσει με ¨αρετές” του αρσενικού φύλου και ζώα που τα έχουμε στο μυαλό μας πιο θηλυκά και εύθραυστα, αλλά αυτό δε σημαίνει πως τα ίδια τα ζώα που παραπέμπουν περισσότερο σε μια μορφή ενέργειας (π.χ. αρσενική) δεν έχουν την αντίστοιχή τους αντίθετη σε φυσική μορφή (θηλυκή).


Ένας άλλος τρόπος να καταλάβουμε τη φυσική εκδήλωση μιας ενέργειας μέσα από διαφορετικές εκφράσεις είναι οι θεότητες. Η Ήρα, η Αφροδίτη, η Άρτεμις, η Δήμητρα, η Αθηνά ήταν όλες εκφράσεις της θηλυκής ενέργειας στην αρχαιότητα σε γυναικεία μορφή. Άλλες από αυτές πιο “θηλυκές” σύμφωνα με τον τρόπο που προσδιορίζουμε τις γυναίκες σήμερα και άλλες πιο “αρσενικές”. Η Άρτεμις ήταν θεά του κυνηγιού, ο κυνηγός όμως χρησιμοποιείται πολλές φορές στην μυθοπλασία σαν αρσενικό αρχέτυπο. Κάνει αυτό την θεά Άρτεμις λιγότερο γυναίκα; Κάνει κάθε κορίτσι η ενασχόληση με την άθληση ή το ποδόσφαιρο λιγότερο γυναίκα;


Η φυσική σου εκδήλωση σε κάνει αυτό που είσαι και σε προσδιορίζει σε άντρα ή γυναίκα. Το πως η κάθε ενέργεια επιλέγει να εκδηλωθεί μέσα από την φυσική εκδήλωση του άντρα ή γυναίκας που επέλεξε διαφέρει, όπως ακριβώς διαφέρει η κάθε αρσενική ή θηλυκή εκδήλωση των θεοτήτων κάτω από το ίδιο φύλο στην αρχαιότητα ή της ποικιλίας των ζώων στον πλανήτη.

Βέβαια από τα αρχαία ακόμη χρόνια όλοι οι άνθρωποι και πολιτισμοί ήταν παγανιστές. Καθώς λάτρευαν τη μητέρα φύση και όλες τις εκφάνσεις της. Αφού αναγνώριζαν το Θείο σε όλη την κτίση και δημιουργία. Έτσι σέβονταν τα πάντα αφού στην ουσία ήταν μέρος της φύσης μέρος του “Θεού”. Θα μπορούσαμε να πούμε πως η φύση και όλη η κτίση ήταν ο θεός τους. Άρα η θρησκεία τους ήταν πανθεϊστική. Δηλαδή τα πάντα είναι Θεός, αφού είναι μέρος της δημιουργίας. Αργότερα ή παράλληλα αυτή η πανθεϊστική αντιμετώπιση στην αναγνώριση του Θείου μετατράπηκε σε πολυθεϊστική. Δηλαδή η έκφραση του Θείου γίνονταν μέσα από τα πάντα αλλά με θεότητες. Πράγμα που παρατηρούμε στην αρχαία Ελλάδα (με τους 12 θεούς του Ολύμπου) και σε άλλους αρχαίους πολιτισμούς (Αίγυπτο, Σκανδιναβικές χώρες κλπ.).


Από την αρχαιότητα όμως ακόμη, οι άνθρωποι πίστευαν στον “άλλο κόσμο” και είχαν και πολλές μεθόδους επικοινωνίας με εκείνον όπως έχουμε διαβάσει στην αρχαία ελληνική μυθολογία. Δηλαδή οι άνθρωποι στην αρχαιότητα ήταν πιο ανοιχτοί και δεκτικοί σε ότι υπήρχε στην “άλλη πλευρά” και έκαναν ακόμη και ειδικά τελετουργικά για να μπορούν να επικοινωνήσουν με “εκείνη”. Δηλαδή θα μπορούσαμε να πούμε πως είχαν γνώση του καλού και του κακού ακόμη και στα προχριστιανικά χρόνια.


Αργότερα ο χριστιανισμός έκοψε κάθε επαφή με την “άλλη πλευρά” ονομάζοντας την σατανική. Και με την πάροδο του χρόνου πολλοί οδηγήθηκαν στον αθεϊσμό, καθώς ο χριστιανισμός δεν ήταν αρκετός για να τους φέρει σε επαφή με το Θείο. Όπως συνέβαινε στην αρχαιότητα όταν υπήρχε ο πανθεϊσμός.


Αυτό μας φτάνει στο σήμερα όπου πολλοί άνθρωποι δεν έχουν επαρκείς γνώσεις και προσεγγίζουν τις διδασκαλίες της New Age από ένα αγνωστικιστικό υπόβαθρο. Λαμβάνουν μέρος σε διάφορες πρακτικές και εφαρμόζουν τεχνικές που δεν γνωρίζουν στην ουσία από που προέρχονται και τη σπουδαιότητα ή σοβαρότητα της χρήσης τους. Έτσι ξεκινούν να κάνουν διαλογισμό, γιόγκα, να χρησιμοποιούν κάρτες Ταρώ, να αγοράζουν και να χρησιμοποιούν κρυστάλλους σαν παιχνίδια. Ακόμα κι αν αυτές οι πρακτικές έχουν τη ρίζα τους σε άλλες θρησκείες και φιλοσοφίες και δεν είναι απλά μέσα που θα κάνουν την ποιότητα ζωής σου καλύτερη ή θα σε προφυλάξουν κλπ.


Η αλήθεια είναι πως κάθε πρακτική άσκηση είτε αυτό είναι η προσευχή, είτε ο διαλογισμός, είτε η γιόγκα σε αρχικό στάδιο είναι ένας τρόπος προετοιμασίας του εαυτού σου για επικοινωνία με το Θείο ή την “άλλη πλευρά”. Όσο περισσότερο εφαρμόζεις πρακτικές επικοινωνίας τόσο πιο πολύ ανοίγεις τον εαυτό σου και γίνεσαι δεκτικός στην επικοινωνία. Αλλά η απάντηση που θα λάβεις από την επικοινωνία που ζητάς εξαρτάται καθαρά από σένα και την ποιότητα-καθαρότητα που έχεις σαν κανάλι-διάμεσο-δέκτης-παραλήπτης.


Κι εδώ είναι που τα πράγματα αρχίζουν να πάνε στραβά και όσοι φεύγουν από τη New Age ή από άλλες αποκρυφιστικές πρακτικές δεν γνώριζαν που έμπλεξαν. Γιατί έχουν παντελή έλλειψη γνώσης του σύμπαντος και της δημιουργίας. Στην ουσία ότι υπάρχει καλό ή κακό συνυπάρχει στον ίδιο χώρο. Το μόνο πράγμα που σε προστατεύει από ότι υπάρχει γύρω σου, που δεν είσαι σε θέση να δεις, είναι η άγνοια ή η μη αναγνώριση της ύπαρξης του ή ακόμα καλύτερα το επίπεδο συνειδητότητας σου. Το επίπεδο συνειδητότητας σου και η ενεργειακή σου συχνότητα καθορίζει τις εμπειρίες που θα είσαι σε θέση να έχεις με την “άλλη πλευρά”. Γιατί στην ουσία ο Νόμος της Έλξης έλκει στη ζωή σου όμοια ενεργειακά συχνότητες με τη δική σου. Αν εκπέμπεις σε υψηλή ενεργειακή συχνότητα θα έλκεις θετικές-υψηλότερες ενεργειακά εμπειρίες και οντότητες, ενώ αν εκπέμπεις σε χαμηλή ενεργειακή συχνότητα θα έλκεις κοντά σου οντότητες και εμπειρίες χαμηλού ενεργειακού επιπέδου.



Ποιες είναι οι υψηλές και ποιες οι χαμηλές ενεργειακά εμπειρίες;


Καταρχάς η ενεργειακή σου συχνότητα καθορίζεται από τις σκέψεις και τα συναισθήματα σου. Όσο πιο αγνός είσαι τόσο υψηλότερη η ενεργειακή σου συχνότητα. Αν όμως προσεγγίζεις τις καταστάσεις με φόβο τόσο χαμηλότερη η ενεργειακή σου συχνότητα. Όσοι άνθρωποι έχουν χάρισμα ή καταφέρνουν μέσω χρόνιας πρακτικής διαλογισμού και γιόγκα να ανοίξουν το τρίτο τους μάτι και να αποκτήσουν επικοινωνία με τον μεταφυσικό κόσμο, συνήθως έρχονται σε επαφή με χαμηλής ενεργειακής συχνότητας υπάρξεις όπως φαντάσματα κλπ. γιατί αυτή είναι η χαμηλότερη (πιο κοντινή) ενεργειακά διάσταση με την δική μας φυσική.


Αν όμως έχεις καθαρίσει σε μεγάλο βαθμό το σώμα και το πνεύμα σου, έχεις τη δυνατότητα να έρθεις σε επικοινωνία με υψηλότερες ενεργειακά διαστάσεις, γιατί αυτές δονούν στην ίδια ενεργειακή συχνότητα με τη δική σου και άρα προσελκύονται.


Άρα θα μπορούσαμε να πούμε πως κατά μία έννοια η άγνοια σου βάζει τον εαυτό σου σε κίνδυνο και γίνεσαι θύμα χαμηλών ενεργειακά υπάρξεων, γιατί εκπέμπετε στην ίδια ενεργειακή συχνότητα. Είσαι ένα εύκολο θήραμα για κάθε τι κακό που υπάρχει στην άλλη πλευρά, γιατί ζεις από την ενεργειακή συχνότητα του φόβου και τις τρέφεις με τον φόβο σου.



Η άλλη πλευρά


Η άλλη πλευρά ή ο μεταφυσικός κόσμος δεν είναι παρά η τέταρτη διάσταση. Κάθε διάσταση βέβαια αποτελείται από ανώτερα και κατώτερα επίπεδα. Έτσι στα κατώτερα επίπεδα της 4ης διάστασης θα μπορούσαμε να πούμε πως “κατοικούν” μόνο όσοι έχουν κέρδος από όσους κατοικούν στην 3η. Κάθε διάσταση είναι μια αντανάκλαση της προηγούμενης σε διαφορετικό επίπεδο. Στα κατώτερα επίπεδα της 4ης διάστασης βρίσκεται μια αλλοιωμένη αντανάκλαση της 3ης διάστασης. Ταυτόχρονα με όσες φοβίες ο συλλογικός νους δημιουργεί σαν σκεπτομορφές. Αυτά μπορεί να εμφανίζονται σε μορφή σκοτεινών-σκιωδών υπάρξεων “δαιμόνων” κλπ. Κατά κάποιο τρόπο στα χαμηλότερα επίπεδα της 4ης διάστασης υπάρχουν ημιτελής ή αλλοιωμένες ιδέες εκδηλωμένες σε ενεργειακή μορφή. Με αυτήν την διάσταση μπορεί να ερχόμασταν σε επαφή στα παιδικά μας χρόνια όταν ακόμα δεν είχαμε συγκεντρωθεί αποκλειστικά στην 3η και είχαμε ενεργή τη φαντασία μας. Ή ακόμα και σαν ενήλικες λίγο πριν κοιμηθούμε ή ξυπνήσουμε όπου ο εγκέφαλος μας εκπέμπει σε διαφορετική συχνότητα.


Έτσι όπως βλέπουμε βρισκόμαστε σε επαφή με την άλλη πλευρά καθημερινά είτε το γνωρίζουμε είτε όχι συνειδητά. Είτε έχουμε μεταφυσικές εμπειρίες είτε όχι. Γιατί τίποτα δε μας χωρίζει πρακτικά από την άλλη πλευρά, παρά μονάχα το πέπλο της άγνοιας μας πράγμα που κατάφερε να κλείσει πολύ καλά ο χριστιανισμός.



Γιατί όμως στρέφονται στον Χριστιανισμό;


Καταρχάς το όνομα του Χριστού είναι μια μορφή προστασίας. Γιατί ο Χριστός είναι ένας πνευματικός δάσκαλος που έχει αποφοιτήσει από την τρίτη διάσταση, άρα έχει δύναμη-κυριαρχία πάνω στην τρίτη και υπηρετεί το Φως. Πράγμα που είναι γνωστό και αναγνωρίζεται σε όλες τις διαστάσεις. Το ίδιο ισχύει και με κάθε πνευματικό δάσκαλο που αποφοίτησε από την 3η διάσταση και υπηρετεί το Φως, την Αγάπη και την Ενότητα, άρα τον Θεό. Σε αντίθεση με τις χαμηλές ενεργειακά υπάρξεις που υπηρετούν το φόβο, το χάος και τον διαχωρισμό.


Επιπλέον όσοι στρέφονται στον χριστιανισμό από φόβο αυτό που κάνουν είναι να κλείνουν το παραθυράκι επικοινωνίας με την άλλη πλευρά, ακριβώς όπως κάναμε όταν είμασταν παιδιά όταν ερχόμασταν σε επαφή με μεταφυσικά φαινόμενα. Κατά μία έννοια δεν τους σώζει ο Χριστός απλά επιλέγουν να κλείσουν την πόρτα.


Ο χριστιανισμός όμως από την άλλη σαν θρησκεία σε μεγάλο βαθμό δεν ακολουθεί σε τίποτα τις διδασκαλίες του Χριστού. Ούτε θα μπορούσαμε να πούμε πως ευρύτερα σαν θρησκεία αντιπροσωπεύει όσα είπε και πρέσβευε ο Χριστός.


Ο Χριστός κάθε άλλο από χριστιανός ήταν. Κι αν μελετήσετε τη ζωή του θα καταλάβετε πως οι πρακτικές που ακολουθούσε ήταν εσωτεριστικές-μυστικιστικές. Απομονώνονταν για προσευχή στη φύση, θεράπευε με τα χέρια, έκανε το νερό κρασί. Πράγματα που παραπέμπουν σε διαλογισμό, μια μορφή ρέικι, και αλχημεία. Και όλα αυτά γιατί είχε φτάσει στην φώτιση. Δηλαδή στην πλήρη έκφραση της “άρτιας” εικόνας του ανθρώπου στη γη ή στην τρίτη διάσταση. Άρα δεν ήταν πια υποκείμενο αυτής και των φυσικών της νόμων αλλά πραγματικός μάστερ (αναληφθείς διδάσκαλος) αφού την είχε υπερβεί.



Ποιος είναι ο Θεός που πιστεύεις;


Στην πνευματικότητα όπως σας εξήγησα σε προηγούμενη ανάρτηση όπως και στο χριστιανισμό υπάρχει μόνο μια Πηγή ή Αρχή της δημιουργίας, Ένα όν που ζει πέρα από το χρόνο και το χώρο ο Θεός. Στον Χριστιανισμό ο Θεός κρατάει τις ίδιες ιδιότητες αλλά γιατί θέλει τους ανθρώπους φοβισμένους και να τους ελέγχει με το φόβο; Γιατί ο Θεός του Χριστιανισμού τιμωρεί αν τον παρακούσεις κι ανάλογα αν είσαι καλός ή κακός χριστιανός θα σε στείλει στην κόλαση ή στον παράδεισο; Ποιος είναι ο Θεός που πιστεύεις στ' αλήθεια;


Στην New Age υπάρχουν πολλοί που πιστεύουν σε θεούς και θεότητες. Όπως και στα προγενέστερα χρόνια του χριστιανισμού. Επίσης υπάρχουν πολλές κακές οντότητες, δαίμονες, ή θεοί “απατεώνες” που σε ξεγελούν ή παριστάνουν κάτι που δεν είναι. Πως γίνεσαι θεός όμως και ποιους οι άνθρωποι για χιλιάδες χρόνια αναγνώριζαν σαν θεούς; Αν πάρουμε για παράδειγμα τους 12 θεούς του Ολύμπου θα καταλάβουμε ότι θεοποιούνταν πλάσματα που έφεραν διαφορετικές ιδιότητες από τους ανθρώπους ή είχαν υπερφυσικές δυνάμεις. Κάθε ον όμως με τέτοιες ιδιότητες είναι στην πραγματικότητα θεός; Αν πάρουμε σαν παράδειγμα τον Σούπερμαν που είναι στην ουσία ένας άνθρωπος από άλλο πλανήτη με υπερφυσικές ιδιότητες θα μπορούσαμε σύμφωνα με τα δεδομένα της ιστορίας μας σαν ανθρωπότητα να τον χαρακτηρίσουμε θεό. Είναι όμως;


Στην ουσία κάθε πλάσμα ανώτερης διάστασης αρχίζει να παρουσιάζει υπερφυσικές ιδιότητες. Αλλά όπως ο Χριστός δεν ήρθε σαν θεός, ούτε αναφέρονταν στον εαυτό του σαν θεό, αλλά ούτε καν προσπαθούσε με κόλπα να σε κάνει να τον λατρεύεις σαν θεό, ή με την εξουσία και εκφοβισμό να σε πάρει με το μέρος του, αρχίζουμε να καταλαβαίνουμε πως ίσως κάτι δεν πάει καλά με τον “Θεό” των Γραφών...


Πως μπορούμε να έχουμε απόλυτη πίστη πως οι άνθρωποι στα αρχαία χρόνια είχαν την σωστή κριτική ικανότητα αλλά και το χάρισμα πραγματικά να ακούσουν τον Θεό; Μήπως όσα άκουγαν ήταν συμβουλές από κάποιον που παρίστανε τον Θεό όπως ακριβώς συμβαίνει και σε μαρτυρίες ανθρώπων της New Age που στρέφονται τελικά στον Χριστιανισμό; Πραγματικά έχουν γλιτώσει;


Θα μπορούσαμε να πούμε πως αυτό που κάνει η New Age ή η πνευματικότητα σε αντίθεση με τα θρησκευτικά δόγματα είναι να αφήνει χώρο στους ανθρώπους να ανακαλύπτουν εμπειρικά τα πιστεύω τους και να αποκτούν μια προσωπική και εσωτερική σχέση με το Θείο. Βέβαια αν προσεγγίζουν έτσι γενικά και αόριστα την πίστη στο Θείο χωρίς ιδιαίτερη μελέτη κάπου μπορεί να χαθούν και να ξεγελαστούν. Πράγμα που δεν συμβαίνει στον Χριστιανισμό γιατί εκεί νιώθουν ασφάλεια εξαιτίας του περιορισμού. Στους ανθρώπους μας αρέσουν οι κανόνες, μας καθησυχάζουν, γιατί παίρνουν την ευθύνη από τα χέρια μας. Γι' αυτό όσοι επιστρέφουν στον Χριστιανισμό από φόβο στο φόβο, τελικά κάνουν επιστροφή πίσω στο μηδέν.


Ο Χριστός ήταν ένα απόλυτα συνειδητοποιημένο ον. Είχε φτάσει στην απόλυτη Ενότητα με το Θείο ή Θεό και μιλούσε σαν αυτό. Δηλαδή ο Θεός ή το Θείο μιλούσε μέσα από τον Χριστό και τον χρησιμοποιούσε σαν διάμεσο-κανάλι. Ο Χριστός είχε “διαχωριστεί” από την προσωπικότητα του-το εγώ και ήταν η προσωποποίηση του Θείου-Θεού στη γη. Πόσοι μπορούν να δηλώσουν ότι είχαν ή έχουν φτάσει σε τέτοιο στάδιο πνευματικής ανάπτυξης και συνειδητότητας ώστε όταν έρχονται σε επαφή με την “άλλη πλευρά-άλλο κόσμο” οι πληροφορίες που λαμβάνουν και μοιράζονται να έχουν τέτοια εγκυρότητα;


Ο Θεός είναι η απόλυτη ευτυχία, αγάπη και γαλήνη, πράγμα που όσοι έχουν μεταθανάτιες εμπειρίες επιβεβαιώνουν. Πως αυτή η απόλυτη μορφή αγάπης και έκσταση πιστεύετε είναι δυνατόν να δίνει οδηγίες όταν για εκείνη τα πάντα βρίσκονται σε αρμονία και τελειότητα; Ο Θεός δεν είναι σε θέση ούτε συμβουλές να δίνει, αλλά ούτε και να σου μιλάει γιατί αν μπορούσε να προσωποποιηθεί από εικόνα θα ήταν από την αθωότητα ενός μικρού παιδιού. Επίσης ο Θεός δεν έχει “φυσική” εμπειρία. Από την άλλη όσο περισσότερο απομακρύνεσαι από την αρμονία της Ενότητας-Θεό είσαι σε θέση να λάβεις πληροφορίες από αναληφθέντες διδασκάλους όπως ο Χριστός ή άλλα πλάσματα και οντότητες ανάλογα με το επίπεδο συνειδητότητας σου.


Αν κάτι πρέπει να καταλάβουμε είναι πως ο Θεός είναι Αγάπη. Είναι η απόλυτη πηγή Αγάπης και Φωτός. Η Αγάπη δεν προκαλεί κακό, δεν κρίνει και δεν τιμωρεί. Η Αγάπη είναι άνευ όρων αποδοχή. Οτιδήποτε αντίθετο της παραπάνω περιγραφής δεν είναι θεός και δεν είναι σίγουρα ο Θεός.


Αν θες πραγματικά να λέγεσαι χριστιανός τότε ακολούθησε τη διδασκαλία του Χριστού. Πάρτον σαν παράδειγμα ή μέντορα και βάλε σκοπό της ζωής σου να γίνεις σαν εκείνον σε όποιο βαθμό πετύχεις. Αν σε κάτι θες να πιστεύεις πίστεψε στην Αγάπη, στην Αλήθεια, στο Φως και στην Ενότητα. Όπως τα περιέγραψε ο Χριστός. Άφησε το φόβο μακριά, γιατί όσο τον αφήνεις να σε εξουσιάζει τον κάνεις τον θεό σου και άρα δεν υπηρετείς τον Ένα και μοναδικό Θεό τον Δημιουργό των πάντων.



Διάκριση


Ανώτερα πνευματικά όντα που υπηρετούν τον Θεό και το θετικό μονοπάτι πνευματικής ανάληψης δεν θα προσπαθήσουν να σε κάνουν να πιστέψεις πως είναι θεός ή θα υπονοήσουν πως είναι ανώτερα από σένα και πρέπει να τα υπακούσεις. Δεν θα σου τάξουν πράγματα, δεν θέλουν ανταλλάγματα, ούτε θα προσπαθήσουν να σε πάρουν με το μέρος τους με εκφοβισμό ή φόβο. Τα πραγματικά ανώτερα πνευματικά όντα που βρίσκονται σε υπηρεσία προς όλους θα παραχωρήσουν την υπηρεσία τους, την βοήθεια τους ή την προστασία τους δωρεάν, μονάχα εφόσον έχεις ζητήσει και συναινέσει να παραλάβεις την βοήθεια τους. Γιατί σέβονται την ελεύθερη σου βούληση, την εμπειρία σου και το στάδιο που βρίσκεσαι στο πνευματικό σου ταξίδι.


Όποιος υπονοήσει πως είναι θεός και ζητήσει άμεσα ή έμμεσα “λατρεία” είναι κάποιο κατώτερο πνευματικά ον που έχει παγιδευτεί στην 4η διάσταση και χρειάζεται την ενέργεια σου για να προχωρήσει.


Οποιαδήποτε μορφή ανταλλαγής ενέργειας μέσω της θυσίας-προσφοράς υπονοεί κατώτερη πνευματική ύπαρξη που χρειάζεται ενέργεια για να διατηρήσει την αρνητική της πολικότητα. Τα ανώτερα πνευματικά όντα είναι αυτόφωτα σαν τον ήλιο και παράγουν μόνα τους την ενέργεια τους. Αντίθετα τα κατώτερα είναι σαν μια μαύρη τρύπα που αναζητούν να πάρουν συνεχώς δύναμη και εξουσία εξωτερικά. Όπως τα βαμπίρ που χρειάζεται να πίνουν αίμα γιατί δεν έχουν δική τους ζωτική ενέργεια.


Ο ένας και αληθινός παντοδύναμος Θεός δεν χρειάζεται θυσίες και αποδείξεις πίστης-αφοσίωσης-αγάπης στο όνομα του. Αποδείξεις ζητούν οι πνευματικά αδύναμοι. Όπως κάθε άνθρωπος ζητά απόδειξη για να πειστεί για την ύπαρξη του Θεού γενικά, ή για την αγάπη του συντρόφου του κλπ. Αυτοί που παίρνουν αυτοεπιβεβαίωση από άλλους για να νιώσουν επαρκείς ή δυνατοί εσωτερικά είναι οι αδύναμοι πνευματικά. Ένας παντοδύναμος Θεός δεν έχει ανάγκη την πίστη σου, υπακοή σου, ή λατρεία σου για να νιώσει-βιώσει ή αποδείξει την παντοδυναμία του. Κατά τον ίδιο τρόπο που η αυτοπεποίθηση δεν φωνάζει αλλά επικρατεί-κυριαρχεί ήσυχα γιατί έχει επιτευχθεί εσωτερικά, είναι σταθερή και δεν διαλαλεί την αυτοδυναμία της.


Κάθε μορφή προσφοράς-θυσίας στο όνομα του Θεού στις γραφές που γίνονταν μέσω της σφαγής ζώου παραπέμπει σε διαφορετική θρησκεία. Γιατί κανένας παντοδύναμος Θεός-Δημιουργός των πάντων δεν θα θυσίαζε την δημιουργία του. Την έφτιαξε άρα την αγαπάει. Το αίμα είναι σύμβολο της ζωτικής μας ενέργειας κάθε φορά που προσφέρεται ή ανταλλάσσεται σε ένα ον σημαίνει πως αυτό το ον δεν έχει ζωτική ενέργεια από μόνο του άρα εξυπηρετεί ένα διαφορετικό μονοπάτι πνευματικής κατάπτωσης-παρακμής.


Μέχρι σήμερα γίνονται μαζικές σφαγές ζώων και εθιμοτυπικά από μεγάλο μέρος του πλανήτη σαν γιορτή του Χριστιανισμού. Είναι όντως χριστιανικά; Τελικά σε ποιον Θεό πιστεύουν και λατρεύουν οι Χριστιανοί που δεν χρησιμοποιούν την εσωτερική τους διάκριση αλλά ακολουθούν πιστά κάτι που κάποτε μετέφεραν κάποιοι άλλοι πριν μερικές χιλιάδες χρόνια; Και γνωρίζουμε πολύ καλά τι γίνονταν αυτές τις μερικές χιλιάδες χρόνια πριν στον πλανήτη, και πως ο χριστιανισμός επιβλήθηκε σε ένα μεγάλο μέρος του πληθυσμού. Δίχως επιλογή, γιατί όποιος ακολουθούσε ανιμιστικές πρακτικές έβρισκε το θάνατο ή κατηγορούνταν για μάγος-μάγισσα. Ποιος πραγματικός θεός ακολουθεί επεκτατική πολιτική μοναρχών και βασιλιάδων, όπου αν δεν τον αναγνωρίσεις σαν ανώτερο-κυρίαρχο σου τότε θα βρεις τιμωρία;


Κάθε κυβερνήτης έχει ανάγκη τον κυβερνώμενο για να κυβερνάει. Αποκτάει δύναμη από τους ανθρώπους που του παραχωρούν την δύναμη τους και τον αναγνωρίζουν σαν ανώτερο. Ο Θεός-Δημιουργός των πάντων είναι η Πηγή της Δημιουργίας όλα απορρέουν από εκείνον, τα πάντα είναι εκείνος, άρα δεν χρειάζεται πιστούς-υποκείμενα-κυβερνώμενους. Γιατί αν χρειάζονταν θα πίστευε στον διαχωρισμό και όχι στην Ενότητα. Στην ουσία θα εξουσίαζε τον εαυτό του. Γιατί θα έβλεπε τον εαυτό του σαν κάτι διαφορετικό από εκείνον. Θα είχε σχιζοφρένεια και διάσπαση “προσωπικότητας”. Γι' αυτό ο Χριστός είχε πει πως “εγώ και ο Πατέρας είμαστε ένα” (Ιωάννης 10:30, NKJV). Γιατί αναγνώριζε την Ενότητα της δημιουργίας και του Δημιουργού. Και συνεχίζει να εξηγεί στο κατά Ιωάννην 14.


Βέβαια ο Χριστιανισμός δεν δέχεται την παραπάνω δήλωση του Ιησού και την παρερμηνεύει κάνοντας τον Χριστό σωτήρα και μεσάζοντα του κάθε ανθρώπου στον Θεό. Γιατί κάθε χριστιανός κατά βάθος πιστεύει σε ένα θεό που βρίσκεται έξω από εκείνον σε μια πραγματικότητα που λαμβάνει χώρα στον Παράδεισο. Δηλαδή ενισχύει τον διαχωρισμό την δημιουργίας και του Δημιουργού και θεωρεί βλασφημία ή βλάσφημο όποιον θεωρεί τον εαυτό του μέρος του Δημιουργού. Γιατί αν είσαι μέρος του Δημιουργού αυτόματα είσαι ο Δημιουργός. Δεν ξεχωρίζει τίποτα εσένα από τον Δημιουργό, εσύ και ο Δημιουργός είστε ένα. Αυτό βέβαια δε σε κάνει θεό προσωποκεντρικά και εγωιστικά αλλά τον Δημιουργό-Θεό τον κάνει εσένα. Ο Θεός είναι εσύ.


Όποιος αδυνατεί να συνειδητοποιήσει εσωτερικά το παραπάνω πέφτει σε παγίδες και αφήνεται στο έλεος τρίτων, παραχωρώντας τη δύναμη του, με πίστη στο διαχωρισμό κάνοντας τους τον Θεό του. Και έτσι γεννιέται ο “μύθος” του εξωγήινου θεού-δημιουργού κλπ. που υποστηρίζεται από μια μερίδα ανθρώπων που εγκυμονεί άλλους κινδύνους. Αλλά αυτό είναι ένα άλλο θέμα ίσως για επόμενη ανάρτηση.

Για να καταλάβουμε καλύτερα την εξέλιξη των γεγονότων (με τις ψηφιακές ταυτότητες) ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Κι όταν λέω αρχή εννοώ απ' την αρχή αρχή. Από τη δημιουργία των πάντων. Πολλοί που μπορεί να πέσει στην αντίληψη σας αυτό το post μπορεί να σας “ξενίσει” εξαιτίας των θρησκευτικών σας πεποιθήσεων, αλλά για να πάρετε κάτι από όσα θα διαβάσετε καλύτερα να κάνετε στην άκρη τα θρησκευτικά σας πιστεύω και να προσεγγίσετε αυτές τις πληροφορίες πιο ενημερωτικά.


Στην πνευματικότητα και όταν λέω πνευματικότητα αναφέρομαι περισσότερο σε αυτόν τον όρο σαν πνευματική επιστήμη. Στην οποία υπάρχει δομή και μπορεί να μελετηθεί. Η γνώση ή η “πίστη” σε αυτήν την επιστήμη πηγάζει από μια εσωτερική επίγνωση ή συνειδητότητα πως όσα αναφέρονται είναι αλήθεια κι όχι απλά μία πεποίθηση ή επιλογή πίστης. Η πνευματικότητα αναγνωρίζει τον Θεό-Σύμπαν σαν τον δημιουργό των πάντων. Όπως ακριβώς και στον χριστιανισμό αναγνωρίζεται ο Θεός σαν ο μοναδικός Δημιουργός. Κάθε θρησκεία με τον έναν ή τον άλλο τρόπο αναγνωρίζεται ή περιγράφεται η δημιουργία, σε άλλες πιο πιστά και σε άλλες όχι τόσο πιστά. Αν προσεγγίζαμε κάθε θρησκεία σαν ένα μέσο μελέτης και κατανόησης της δημιουργίας-Δημιουργού ίσως να είχαμε συνολικά καλύτερη σχέση μαζί του. Ακόμα και στην αρχαιότητα οι Έλληνες φιλόσοφοι θα μπορούσαμε να πούμε είχαν καλύτερη κατανόηση για το σύμπαν και τη δημιουργία και δεν την συνέχεαν με τις θρησκευτικές τους πεποιθήσεις. Οπότε κατά ένα βαθμό είχαν αναπτύξει μια κοσμογονία.


Για να καταλάβουμε λοιπόν τι συμβαίνει στον πλανήτη και σε ποιο στάδιο βρισκόμαστε πρέπει να μελετήσουμε την “ανάπτυξη” της ψυχής. Και για να το κάνουμε αυτό πρέπει να κατανοήσουμε σε ένα βαθμό τι είναι ο Θεός και πως δημιουργήθηκε η πραγματικότητα μας. Υπάρχουν πολλοί τρόποι να εξηγήσεις και να περιγράψεις όλα τα παραπάνω αλλά στην περίπτωση μας ίσως είναι ευκολότερα κατανοητό αν χρησιμοποιήσω την αναλογία των διαστάσεων. Όπως όλοι γνωρίζουμε η πραγματικότητα που ζούμε και αντιλαμβανόμαστε με τις αισθήσεις μας βρίσκεται στην 3η διάσταση. Όλοι μαζί, ο πλανήτης και η υλική πραγματικότητα γενικά είναι στην 3η διάσταση. Η κάθε διάσταση είναι στην ουσία μία κατάσταση συνείδησης που εκπέμπει σε διαφορετική συχνότητα στην κλίμακα hertz. Δηλαδή κάθε διάσταση είναι μια διαφορετική οπτική του ίδιου σημείου. Αν το σημείο 0 είναι ο Θεός που είναι ο Δημιουργός και το κέντρο όλων, οι διαστάσεις είναι σημεία παρατήρησης και κατανόησης αυτού του ενός σημείου. Για να εξηγήσεις ένα πράγμα χρειάζεται ένα μέτρο σύγκρισης ή ένα διαφορετικό σημείο αναφοράς σε σχέση με αυτό το πράγμα. Δεν μπορείς να περιγράψεις αλλά ούτε να κατανοήσεις κάτι αν δεν υπάρχει οτιδήποτε άλλο στην περιφέρεια του που να είναι διαφορετικό. Δεν μπορείς να εξηγήσεις και να περιγράψεις το σκοτάδι αν δεν υπάρχει το φως κλπ.

Το ταξίδι της ψυχής

Έτσι λοιπόν ο Θεός στην απόπειρα κατανόησης του εαυτού του “διασπάστηκε στις διαστάσεις” δημιουργώντας όλη την δημιουργία υλική και μη. Θα μπορούσαμε να παρομοιάσουμε την δημιουργία σαν “μικρούς απόστολους” με μοναδικό σκοπό να ανακαλύψουν το μεγαλείο του Δημιουργού και να το επικοινωνήσουν πίσω σε εκείνον. Δηλαδή ο σκοπός της κάθε ψυχής σε πνευματικό επίπεδο είναι μετά την απόσπαση από τον Θεό, την Ενότητα με εκείνον, και την πτώση από τον παράδεισο ή την 9η διάσταση (αν είναι η ανώτερη) μέχρι την 1η, να αναγνωρίσει τον εαυτό της σαν μέρος του Θεού και να επιλέξει να επιστρέψει ξανά πίσω σε εκείνον περνώντας σιγά σιγά από όλες τις διαστάσεις.


Για να περάσεις όμως από τη μία διάσταση στην επόμενη πρέπει στην ουσία να αποφοιτήσεις από εκείνη, και να έχεις καταλάβει-συνειδητοποιήσει όλα τα μαθήματα που σου πρόσφερε. Γιατί όπως εξήγησα και παραπάνω οι διαστάσεις είναι καταστάσεις συνείδησης και δε βρίσκεσαι ξαφνικά και ως δια μαγείας στην επόμενη αν δεν έχεις κάνει αυτό το συνειδησιακό άλμα. Βέβαια και εδώ είναι που παίζει ρόλο η ελευθερία της βούλησης, ο Θεός όταν πια βρίσκεσαι στην 3η διάσταση και έχεις αναπτύξει ένα είδος συνειδησιακής αυτονομίας, και είσαι ικανός να σκέφτεσαι και να αποφασίζεις για τον εαυτό σου, αφού αναγνωρίζεις τον εαυτό σου σαν μονάδα και δεν είσαι μέρος μιας συλλογικής συνείδησης, σου δίνει τη δυνατότητα να αναπτυχθείς είτε επιλέγοντας-αναγνωρίζοντας εκείνον, είτε αγνοώντας τον και τον εαυτό σου σαν μέρος του.

Τελική Κρίση

Έτσι φτάνουμε στο σήμερα, όπου ερχόμαστε αντιμέτωποι συλλογικά σαν πλανήτης να κάνουμε αυτήν την επιλογή. Είτε να επιλέξουμε να εξελιχθούμε φυσικά αναγνωρίζοντας τον εαυτό μας σαν ένα θείο ον που παίρνει τον δρόμο της επιστροφής και της ένωσης με τον Θεό ή την απάρνηση και τον διαχωρισμό από το Θεό και την αναγνώριση της θείας μας φύσης. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα να επιλέξουμε να εξελιχθούμε και να διατηρηθούμε στη ζωή με άλλα μέσα όπως προωθεί η ιδέα του μετανθρωπισμού που βλέπει ένα μέλλον όπου ο άνθρωπος γίνεται ένα με την τεχνολογία. Γιατί; Γιατί αδυνατεί να συνειδητοποιήσει την αιώνια φύση της ψυχής του. Προσπαθεί να το παίξει θεός στη θέση του Θεού γιατί η μοναδική πραγματικότητα που αναγνωρίζει είναι η τρισδιάστατη στον φυσικό μας κόσμο. Ή ακόμα χειρότερα φοβάται το φυσικό του τέλος ή τον Θεό πράγμα που δείχνει πως ακόμα δεν έχει αναγνωρίσει το μεγαλείο του Θεού ή δεν είναι σε θέση να αποφοιτήσει επιτυχώς από την τρίτη διάσταση.

Η Πτώση

Όταν η ψυχή επιλέξει να εξελιχθεί μακριά από τη φυσική της πορεία χρειάζεται τεράστια ενέργεια και δύναμη, γι' αυτό το αρνητικό μονοπάτι αποφοίτησης από την τρίτη διάσταση είναι η δημιουργία και η διατήρηση του χάους. Όσο περισσότερο χάος, φόβος, και διαχωρισμός τόσο πιο μακριά από τον Θεό στρέφεσαι, που είναι ο δρόμος της αγάπης και της ενότητας. Όταν στον πλανήτη επικρατεί φόβος και χάος καταλαβαίνεις σε ποιο δρόμο σε ωθούνε. Καταλαβαίνεις γιατί σε θέλουν διαχωρισμένο από τον συνάνθρωπο σου γιατί μαζί έχετε δύναμη ενώ χώρια μπορούν να σας ελέγχουν μέσω του φόβου. Αλλά κάθε φορά που επιλέγεις τον φόβο δεν επιλέγεις τον Θεό. Κάθε φορά που αναγνωρίζεις σαν ανώτερη εξουσία κάποιον άλλον άνθρωπο, που με τον εξαναγκασμό προσπαθεί να σε κάνει να του παραδώσεις την δύναμη σου, τον κάνεις τον θεό σου. Άρα απορρίπτεις τον Θεό και υποτιμάς τη θεία φύση σου.


Από όλα τα παραπάνω λοιπόν είναι πια πολύ εύκολο να καταλάβεις τι συμβαίνει στον πλανήτη, γιατί προωθούνται κάποιες ατζέντες και από ποιους προωθούνται. Που θέλουν να σε οδηγήσουν αλλά και τι δύναμη έχεις να τους σταματήσεις να σε οδηγήσουν εκεί.


Γιατί το κάνουν όμως αυτό “οι κακοί του παιχνιδιού”;

Κάθε διάσταση είναι μια αντανάκλαση του Δημιουργού. Όσο περισσότερο απομακρύνεσαι από τον Δημιουργό τόσο μεγαλύτερη η διαστρέβλωση ή η αντίληψη του Δημιουργού για τον εαυτό του. (Αυτό είναι που περιγράφει το καθ' εικόνα και καθ' ομοίωση. Δηλαδή κάθε διάσταση είναι μια αντανάκλαση του Δημιουργού σε διαφορετικό επίπεδο. Δηλαδή κάθε διάσταση αναπαριστά τον Δημιουργό ή είναι μια προσωποποίηση του Δημιουργού. Το πόσο τέλεια είναι η αντανάκλαση εξαρτάται από το επίπεδο συνειδητότητας και κατ' επέκταση την διάσταση. Το ίδιο περιέγραψε και ο Πλάτωνας στον κόσμο των ιδεών του. Έλεγε πως κάθε πράγμα υπάρχει σε μια τέλεια μορφή στους αιθέρες κι εδώ δεν παρατηρούμε παρά μια αντανάκλαση αυτής της αρχικής τέλειας ιδέας.) Γι' αυτό θα λέγαμε πως η 3η διάσταση είναι η διάσταση της λήθης. Και μπορείς να αποφοιτήσεις από αυτήν ακόμα και με πλήρη άγνοια εξαιτίας της ελεύθερης βούλησης. Η ψυχή για να φτάσει σε υλική μορφή πρέπει να είναι σε θέση να μορφοποιήσει την ύλη. Θα μπορούσαμε να πούμε πως η φύση-φυσικός κόσμος είναι μια εκδήλωση της ψυχής. Το ίδιο και το σώμα μας είναι μια εκδήλωση της ψυχής μας αφού βρίσκεται σε τέτοιο επίπεδο συνειδητότητας που μπορεί να εκδηλωθεί φυσικά. Κάποιες ψυχές όμως δεν βρίσκονται σε θέση να εκδηλωθούν φυσικά στην 3η διάσταση και έχουν “κολλήσει” στο εξελικτικό τους ταξίδι. Οπότε ψάχνουν άλλα μέσα να “κυριεύσουν” ένα σώμα (ρομπότ, μετανθρωπισμός). Ή να μεταφέρουν τη συνείδηση τους σε ένα σώμα ή από σώμα σε σώμα. Αυτό το έχουμε δει να συμβαίνει σε κάποιες σειρές (The 100) και ταινίες. Γιατί όπως είπαμε αδυνατούν να αναγνωρίσουν την αιωνιότητα της ψυχής τους και είναι προσκολλημένοι με τον φυσικό κόσμο και την 3η διάσταση.


Βέβαια αυτό απορρέει και από τη ματαιοδοξία των ανθρώπων για αιώνια ζωή. Γιατί όπως είπαμε και πάλι δεν αναγνωρίζουν την αιωνιότητα της ψυχής τους και τη διαδικασία της μετενσάρκωσης. Ή της ψυχικής ανάληψης σε ανώτερες διαστάσεις που σου δίνει τη δυνατότητα να έχεις υπερφυσικές δυνάμεις. Ο Χριστός ήταν ένα παράδειγμα το τι μπορεί να πετύχει ένα άνθρωπος όταν προσωποποιεί την τέλεια ιδέα του ανθρώπου στον υλικό κόσμο. Αντίθετα επειδή το αρνητικό μονοπάτι ανάληψης έχει αρνηθεί το Θεό, προσπαθεί να πετύχει όσα θα μπορούσε να πετύχει φυσικά, κάνοντας δουλειά με τον εαυτό του, μέσω της τεχνολογίας και της ιατρικής. Με πλαστικές επεμβάσεις, μεταμοσχεύσεις, γενετικές τροποποιήσεις κλπ. Και αργότερα όπως ανακοίνωσαν με μικροτσίπ που θα σε συνδέει με την τεχνολογία, τον φυσικό κόσμο με τον ψηφιακό μέσα από το σώμα σου. Αυτό αυτόματα βγάζει τους ανθρώπους από τον κύκλο των ενσαρκώσεων αφού όπως έχουμε δει και σε έργα-σειρές θα μπορούν απλά να μεταφέρουν τη νοημοσύνη τους από σώμα σε σώμα με την “αντιγραφή” των δεδομένων τους σε αυτό. Αυτό δημιουργεί άλλο πρόβλημα. Καμία πνευματική εξέλιξη. Γιατί όπως έχουμε δει από άλλα αιωνόβια πλάσματα στο σινεμά παρά τους αιώνες της ύπαρξης τους η ανάπτυξη της συνειδητότητας τους είναι μηδενική. Αφού συνεχίζουν να συμπεριφέρονται δίχως σοφία καθ' όλη την διάρκεια της ύπαρξης τους. Πρώτον γιατί πιστεύουν ότι είναι υπεράνω του νόμου και ότι συνεπάγεται αυτό και για αυτούς δεν υπάρχουν συνέπειες. Όταν δεν έρχεσαι αντιμέτωπος με τα λάθη σου και δεν είσαι σε θέση να δεις τη γενική εικόνα και πως επηρεάζει η ζωή σου τους γύρω σου και κατ' επέκταση τον πλανήτη (πράγμα που επιτυγχάνεται μετά τον φυσικό θάνατο) είσαι καταδικασμένος να συνεχίσεις να κάνεις λάθη. Γιατί είναι πολύ δύσκολο να ξεφύγεις απ' την ταυτότητα σου ειδικά όταν αυτή σε ακολουθεί για εκατονταετίες.


Η αλήθεια είναι πως η φυσική ακολουθία ωθεί χωρίς προσπάθεια την ψυχή πίσω στον δρόμο της, πίσω στον Θεό. Γιατί κατά μία έννοια η ψυχή σε ότι κι αν προσπαθεί να κάνει ή να πετύχει είναι μια απόπειρα ένωσης της με το Θεό ακόμα και στον φυσικό μας κόσμο. Γιατί ακόμα και το αρνητικό μονοπάτι της απομάκρυνσης απ' το Θεό να ακολουθήσεις στην εξελικτική πορεία της ψυχής σου, η ψυχή είναι σε θέση να διατηρήσει την αρνητική πολικότητα του χάους, και της καταστροφής μέχρι ένα σημείο. Μετά “αναγκάζεται” ή φτάνει στη συνειδητοποίηση πως για να προχωρήσει στις ανώτερες διαστάσεις, πρέπει να αναγνωρίσει τον Δημιουργό σαν μέρος της φύσης της και να αντιστρέψει την πολικότητα της από αρνητική σε θετική, και τον λόγο της ύπαρξης της από εγωκεντρικό σε υπηρεσία προς τους άλλους. Γιατί με το να βρίσκεται σε υπηρεσία προς τους άλλους υπηρετεί τον εαυτό της, υπηρετεί τον Θεό.


Οπότε κατά μία έννοια δεν θα έπρεπε να αγχωνόμαστε και ιδιαίτερα για ότι συμβαίνει γιατί στο τέλος όλα βαίνουν καλώς. Αλλά αυτό δε σημαίνει πως χρειάζεται να περάσουμε τα χίλια μύρια για να έχουμε ένα ευτυχισμένο τέλος, όταν πολύ απλά θα μπορούσαμε να το είχαμε επιλέξει και να το δημιουργούσαμε απ' την αρχή και για τον εαυτό μας και για όλους.

Κάθε θεωρία συνωμοσίας αυτή τη στιγμή στην πραγματικότητα παρουσιάζει μια αλήθεια που δεν έχει καθολική ισχύ, με αποτέλεσμα να βρίσκεται στο “σκοτάδι” ή γενικά σαν κρυφή αλήθεια ή μυστικό από την πλειοψηφία. Ότι δεν είναι γνωστό είναι άγνωστο, ότι δεν είναι φανερό είναι κρυφό, ότι δεν διαφαίνεται στο φως κρύβεται στη σκιά ή δημιουργεί μια σκιά. Και σύμφωνα με την πνευματικότητα ή αν θέλετε την ψυχολογία του Καρλ Γιούνγκ όλοι έχουμε μια σκιά ή μια πραγματικότητα που θέλουμε να κρύψουμε, και σε μεγαλύτερη κλίμακα το ίδιο συμβαίνει και στην κοινωνία γιατί η δυαδικότητα και η πολικότητα εκφράζεται μέσα από πολλές μορφές σε ατομικό και μακροκοσμικό επίπεδο.

Έτσι λοιπόν σαν κοινωνία και εκ του αποτελέσματος της δυαδικότητας της ύπαρξης μας στην 3η διάσταση είναι φυσιολογικό να υπάρχει το καλό και το κακό. Άρα αυτό που κάνει κάθε θεωρία συνωμοσίας, είτε ανταποκρίνεται είτε δεν ανταποκρίνεται στην αλήθεια, είναι τουλάχιστον να φέρνει στο φως ότι προσπαθούσε να κρυφτεί και ήταν πολύ πιθανό να υπάρχει στο σκοτάδι. Ακόμα και κανένα πραγματικό ίχνος αλήθειας να κρύβουν οι θεωρίες συνωμοσίας, προσφέρουν αλήθεια. Γιατί; Γιατί μόνο ρόδινα δεν είναι πλασμένος ο κόσμος μας και αυτό δεν μπορεί να το αρνηθεί κανείς. Στην πραγματικότητα η κάθε θεωρία συνωμοσίας βασίζεται στην αλήθεια γιατί ο κόσμος μας έχει θεμέλια στην δυαδικότητα και αυτό σημαίνει πως το κακό υπάρχει.


Τι σχέση έχουν όλα αυτά και γιατί μας ενδιαφέρουν;


Επειδή ακριβώς το κακό υπάρχει και θα συνεχίσει να υπάρχει αυτό σημαίνει ότι θέλει να επιβιώσει και να παραμείνει στον πλανήτη. Ο πλανήτης σαν ξεχωριστή αυτοκυρίαρχη οντότητα έχει ξεκινήσει το πνευματικό του ταξίδι δισεκατομμύρια χρόνια πριν και πλέον είναι σε θέση να μεταφερθεί από την 3η διάσταση στην 5η διάσταση (4η πυκνότητα). Για να το πετύχει αυτό πρέπει να σταματήσει να συγχρονίζεται ενεργειακά στην συχνότητα του φόβου και του διαχωρισμού αλλά να συντονίζεται στην συχνότητα της αγάπης και της ενότητας.

Εμείς μπορούμε να τον βοηθήσουμε ενεργειακά σε αυτήν την μετάβαση και όσοι βρισκόμαστε εδώ δεν είμαστε στην πραγματικότητα τυχαία. Αλλά επειδή ακριβώς δεν είμαστε μόνοι εδώ και αυτός ο πλανήτης έχει ιστορία που δεν είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε, είναι εμφανής πως όσα συμβαίνουν που θέλουν να συνεχίσουν να μας κάνουν να ζούμε χωριστά και με φόβο δεν γίνονται τυχαία.

Το σκοτάδι

Το σκοτάδι επιβιώνει στο σκοτάδι και τρέφεται από το σκοτάδι. Στο σκοτάδι δεν του αρέσει το φως. Αυτό τι σημαίνει; Πως για να συνεχίσει να επιβιώνει πρέπει να συνεχίσει να δημιουργεί τις συνθήκες που συμβάλλουν στην επιβίωση του και την εξυπηρετούν. Όλα τα αρνητικά συναισθήματα και έντονες δραματικές καταστάσεις και χάος τροφοδοτούν το σκοτάδι, μαζί και όλες τις υπάρξεις που βρίσκονται με το μέρος του σκοταδιού-“κακού”.

Άρα κατά μια έννοια όταν η αλήθεια φέρνει στο φως-επιφάνεια ότι κρύβονταν στο σκοτάδι, δρα ενάντια του με αποτέλεσμα να το απειλεί. Και σίγουρα το σκοτάδι δε θα πέσει αμαχητί, οπότε με ένα περίτεχνο τρόπο βρήκε να ονομάσει ότι πάει να το ξεσκεπάσει θεωρίες συνωμοσίας και τους ανθρώπους συνωμοσιολόγους.



Αυτό τι σημαίνει; Ότι πρέπει να πιστεύουμε ή να δίνουμε βάση στις θεωρίες συνωμοσίας που κυκλοφορούν εκεί έξω; Όχι απαραίτητα, γιατί ότι σκέφτεσαι το τροφοδοτείς. Το μόνο που μπορούμε να κάνουμε είναι να αναγνωρίσουμε ότι το σκοτάδι υπάρχει και θέλει να εκφραστεί-επιβιώσει, όπως ακριβώς και το καλό υπάρχει και θέλει να εκφραστεί-επιβιώσει. Το θέμα είναι σε τι κόσμο θέλουμε να ζούμε και με τι κόστος. Σε έναν κόσμο που ζούμε ελεύθεροι σύμφωνα με τις επιλογές μας ή σε έναν κόσμο που ζούνε εις βάρος μας και ελεγχόμαστε απ' το φόβο;

Στην ουσία όμως η κύρια αντίφαση δημιουργείται από την αφύπνιση της θείας θηλυκής ενέργειας και την εμμονή της αρσενικής να κρατήσει την κυριαρχία. Έτσι όσο οδεύουμε προς την δημιουργία ενός νέου μέλλοντος παρατηρούμε ένα μέρος του πληθυσμού να ψηφίζει υπέρ μιας φουτουριστικής πραγματικότητας (που έχουμε δει σε ταινίες επί δεκαετίες) με τεχνολογία, ρομπότ και A.I. Και σε μία άλλη πιο φυσική πραγματικότητα που θέλει τους ανθρώπους να έρχονται πιο κοντά μεταξύ τους και με τη φύση μέσα από μια αναπτυγμένη συνειδητότητα και πνευματικότητα.

Θα μπορούσαμε να πούμε πως για χρόνια υπάρχει μια καμπάνια που προωθεί ένα artificial μέλλον στον πλανήτη μέσα από ταινίες και σειρές και κάνει τα αδύνατα δυνατά να μας πείσει για την μη αναγκαιότητα της θηλυκής ενέργειας. Κι αν θέλετε να πάμε τα πράγματα ένα βήμα παραπέρα.. Έχετε σκεφτεί γιατί η γυναικεία μήτρα έχει την ίδια εικόνα με τον διάβολο; Γιατί η εκκλησία έκανε υπαίτια την Εύα για την πτώση των ανθρώπων από τον παράδεισο; Γιατί προωθείται η ιδέα των ρομπότ και του διανθρωπισμού; Κατά κάποιο τρόπο με κάθε μέσο πάνε να αφαιρέσουν την συμμετοχή της θηλυκής ενέργειας από την εξίσωση. Αλλά όπως γνωρίζουμε ήδη η θηλυκή ενέργεια είναι αυτή που έχει τη δυνατότητα της γέννησης-δημιουργίας. Χωρίς την συμμετοχή της θηλυκής ενέργειας στη δημιουργία, η δημιουργία δεν έχει ισορροπία.

Τώρα όλα αυτά είναι ένα καλοδουλεμένο σχέδιο που στήνεται για αιώνες ή μια συνταγή που θα οδηγήσει στον αφανισμό του ανθρώπινου είδους και του πλανήτη;

Παρατηρούμε συγκεκριμένα σενάρια να διαδραματίζονται. Τα τελευταία χρόνια είχαμε αυτούς που πίστευαν στην πραγματικότητα του Covid με αποτέλεσμα να την δημιουργούν και σε αυτούς που δεν πίστευαν στην πραγματικότητα του Covid με αποτέλεσμα να αντιστέκονται άρα να την δημιουργούν. Συνεχώς ένα παιχνίδι δυαδικότητας παίζεται ανάμεσα στους καλούς και τους κακούς, την εξουσία και τον απλό πληθυσμό, τους αφυπνισμένους και τους μη αφυπνισμένους γιατί η δυαδικότητα έχει απλώσει τα χέρια της και στην πνευματική κοινότητα. Έχουμε αυτούς που πιστεύουν στη Νέα Γη και περιμένουν τους σωτήρες γιατί δημιουργούν μια δυστοπική πραγματικότητα προς τη μετάβαση μας σε αυτή. Έχουμε αυτούς που έχουν πλήρη άγνοια και φαντάζονται έναν κόσμο όπου η τεχνητή νοημοσύνη και τα ρομπότ θα φέρει το τέλος μας. Συνεπώς ελπίδα πουθενά δεν διαφαίνεται στον ορίζοντα...

Ευτυχώς όμως έχουμε και μια μερίδα ανθρώπων που σταμάτησε να συμμετέχει στην δυαδικότητα και να αλληλεπιδρά με την λανθάνουσα πραγματικότητα που συνδημιουργείται από τον πληθυσμό της επιφάνειας. Αντίθετα να συγκεντρώνεται-συντονίζεται στη Νέα Γη και στην πραγματικότητα που θέλει να φέρει για την ευδαιμονία όλων.

Βλέπετε δεν είναι απαραίτητο η πραγματικότητα της Νέας Γης να εκδηλωθεί μέσα από καταστροφή ή μέσα από την έκβαση μιας προ-οραματισμένης πραγματικότητας που αναπόφευκτα θα εκδηλωθεί-γεννηθεί στο φυσικό μας κόσμο. Κατά μια έννοια θα μπορούσαμε να πούμε ότι η Νέα Γη έχει ήδη δημιουργηθεί από τις βαθύτερες επιθυμίες μας κάθε φορά που ερχόμασταν αντιμέτωποι με όσα δε θα θέλαμε να ερχόμαστε σε επαφή. Δηλαδή κατά βάθος ξέρουμε τις ανάγκες μας που πρέπει να ικανοποιούνται, σε ψυχικό επίπεδο, και όλοι μαζί συμβάλαμε στην γέννηση της Νέας Γης αφού θα ανταποκρίνεται και θα αντανακλά τις βαθύτερες επιθυμίες όλων.

Έτσι η διαδρομή προς τη Νέα Γη δεν θα γίνει μέσα από μια τεχνολογικά αναπτυγμένη δυστοπία. Γιατί όπως ξανά έχουμε πει χρειάζεται ισορροπία της θείας θηλυκής και αρσενικής ενέργειας για δημιουργία. Οπότε όπως φαντάζεστε τώρα δύο διαφορετικές μελλοντικές πραγματικότητες να γεννιούνται μέσα από την υπάρχουσα αρσενική ενέργεια και με τη βοήθεια της αφύπνισης της θηλυκής θα γίνει ένας ιερός γάμος όπου θα δώσει τη δυνατότητα στην συνδημιουργία και συνυπαρξία-πάντρεμα των δύο ενεργειών και άρα πραγματικοτήτων. Δηλαδή θα έχουμε μια τεχνολογική ανάπτυξη μέσα από μια πνευματικά αναπτυγμένη κοινωνία που θα βοηθήσει αυτή την ανάπτυξη να μην φέρει καταστροφή αλλά άνθιση αφού θα ενδιαφέρεται για το καλό όλων και δεν θα εξυπηρετεί όπως έκανε τόσα χρόνια προσωπικά συμφέροντα.

Αν ένα πράγμα πρέπει να κρατήσετε και είναι αυτό που θα σας μεταφέρει στην πραγματικότητα της Νέας Γης είναι ότι πρέπει να σταματήσουμε να συντονιζόμαστε στην τρίτη διάσταση της δυαδικότητας αλλά να εστιάσουμε την προσοχή μας και άρα ενέργεια μας στην πραγματικότητα που θέλουμε να βιώνουμε. Ακόμα κι αν δεν έχουμε απόδειξη αυτής στο φυσικό μας πεδίο, μέχρι αυτή τελικά να υλοποιηθεί και να μπορούμε να την βιώνουμε φυσικά με τις αισθήσεις μας. Είναι πια καιρός να σταματήσουμε να παίρνουμε μέρος στο υλοποιημένο παρελθόν που είναι γέννηση και εκδήλωση παλιότερων γενιών και ανθρώπων που είχαν βιώσει άλλες καταστάσεις, είχαν διαφορετική συνειδητότητα, και ζητούσαν να έχουν την εμπειρία άλλων καταστάσεων.

Κατά μια έννοια ότι αντιλαμβανόμαστε αυτή τη στιγμή με τα μάτια μας είναι το παρελθόν. Ζούμε στην πραγματικότητα στο παρελθόν και μονάχα με τη δύναμη του τώρα και της intentional awareness μας θα είμαστε σε θέση να ζήσουμε στο μέλλον-πραγματικότητα που εμείς επιλέγουμε, θέλουμε να υλοποιηθεί και να βιώσουμε.

Ακόμα στον πλανήτη υπάρχουν πολλοί άνθρωποι που φέρουν κατά κάποιο τρόπο παλιότερο λογισμικό-σύστημα πεποιθήσεων άρα το τροφοδοτούν με την ενέργεια τους και τη σκέψη τους και την ίδια τους την παρουσία. Αναπόφευκτα όταν αυτοί οι άνθρωποι φύγουν από τη ζωή θα παρατηρήσουμε μια ενεργειακή αλλαγή. Αφού στην ουσία ο πληθυσμός της επιφάνειας θα αποτελείται από ανθρώπους που συγχρονίζονται σε διαφορετική πραγματικότητα με διαφορετικές πεποιθήσεις και θέλω, θα την τροφοδοτούν ενεργειακά αφού στην ουσία θα είναι μέρος της και άρα θα την βιώνουν.

Είναι αυτό που λέγεται τόσα χρόνια για την σχισμή και τους δύο πλανήτες Γη. Με κάποιο τρόπο όσοι άνθρωποι έχουν γεννηθεί παλιότερα στην πλειοψηφία δεν είναι σε θέση να δεχτούν μια “αναβάθμιση” του λογισμικού τους με αποτέλεσμα να είναι μέρος της παλιάς Γης και να την δημιουργούν-διατηρούν ενεργειακά. Σε αντίθεση με τους νεότερους ανθρώπους που από τη στιγμή της γέννησης τους φέρουν ήδη νεότερη “τεχνολογία” με αποτέλεσμα να είναι σε θέση να κάνουν την μετάβαση ευκολότερα από τη μια συλλογική πραγματικότητα στην άλλη αφού το σύστημα τους τους επιτρέπει να κάνουν “αναβάθμιση”.

Το καλό και το κακό

Στην ουσία η πολικότητα είναι ένας συμπαντικός νόμος που βοηθά στην δημιουργία. Κάθε τι που υπάρχει και έχεις τη δυνατότητα να το αναγνωρίσεις συμβαίνει εξαιτίας της πολικότητας. Η πολικότητα υλοποιείται στην απλούστατη μορφή της μέσω της ηλεκτρομαγνητικής ενέργειας. Όπου η ηλεκτρική είναι θετική και εκπέμπει-δημιουργεί, δημιουργεί τάξη ενώ η μαγνητική αρνητική και μαγνητίζει, απορροφά, καταστρέφει. Έτσι κάθε μορφή στο σύμπαν δημιουργείται από αυτή την ενέργεια.

Στην τρίτη διάσταση όπου βρισκόμαστε εμείς αυτές οι δύο ενέργειες βρίσκονται στην ίδια ισχύ με σκοπό να σε ωθήσουν μέσω της τριβής να φορτιστείς θετικά ή αρνητικά, δηλαδή να επιλέξεις το καλό ή το κακό. Το “καλό” είναι ο δρόμος του Θεού, της αγάπης, της ενότητας και της υπηρεσίας προς τους άλλους. Σε αντίθεση με το “κακό” που είναι ο δρόμος της απομάκρυνσης από το Θεό, του φόβου, του διαχωρισμού και της υπηρεσίας του εαυτού.

Στην πλειοψηφία κανένας δεν είναι απόλυτα καλός ή κακός γιατί αν ήταν θα είχε ήδη αποφοιτήσει από την 3η διάσταση και δεν θα ήταν ενσαρκωμένος σε αυτή (με μικρές εξαιρέσεις). Οπότε θα μπορούσαμε να πούμε ότι αυτή τη στιγμή όσοι άνθρωποι θεωρούνται κακοί ακόμα και όσοι αυτή τη στιγμή βρίσκονται στις φυλακές για εγκλήματα δεν είναι κακοί.

Ο δρόμος του καλού

Για να αποφοιτήσεις από την 3η διάσταση με θετική πολικότητα πρέπει να είσαι κατά 51% θετικά φορτισμένος και να εκπέμπεις στη συχνότητα της αγάπης και της ενότητας. Στην ουσία η ζωή σου να είναι αφιερωμένη στην υπηρεσία και να έχεις απαλλαγεί από τις εγωκεντρικές σου ανάγκες.

Γιατί όπως είπαμε και πριν η θετική πολικότητα είναι ηλεκτρική σαν τον ήλιο που είναι η πηγή μιας ατέρμονης δύναμης που το μόνο που ξέρει να κάνει είναι να ακτινοβολεί και να την μοιράζεται γιατί αυτή είναι η φύση του. Με τον να την δίνει-μοιράζεται αυτό αυτόματα σημαίνει ότι την κατέχει.

Ο δρόμος του κακού

Για να αποφοιτήσεις από την 3η διάσταση με αρνητική πολικότητα πρέπει να είσαι κατά 95% αρνητικά φορτισμένος και να έχεις απαλλαγεί από την ανάγκη σου για αγάπη συντροφιά και επαφή. Στην ουσία πρέπει να έχεις χάσει κάθε ίχνος ανθρωπιάς που λέμε για να θεωρείσαι “κακός”.

Θα μπορούσαμε να παρομοιάσουμε την αρνητική πολικότητα με μια μαύρη τρύπα όπου ρουφάει μέσα της αυτό που δεν έχει-αναζητά. Μια μάυρη τρύπα είναι η ατέρμονη αναζήτηση για δύναμη-ενέργεια αφού δεν μπορεί να την παράγει μόνη της όπως ο ήλιος.


                                              ⋆⋅☆⋅⋆ 


Μέσα από αυτήν την αναλογία είναι πολύ εύκολο να καταλάβουμε όλους τους “κακούς” και να δείξουμε συμπόνοια γιατί στην ουσία το μόνο που γνωρίζουν είναι το χάος άρα συνεχίζουν να το δημιουργούν. Τους λείπει αγάπη γι' αυτό δεν ξέρουν πως να φερθούν με αγάπη. Έχουν ανάγκη για δύναμη και εξουσία γιατί δεν μπορούν να την δημιουργήσουν μόνοι τους για τον εαυτό τους άρα αναζητούν να την πάρουν εξωτερικά.

Άρα θα μπορούσαμε να πούμε πως όσα παρουσιάζονται και παρατηρούμε να συμβαίνουν δεν είναι όλα μια θεωρία συνωμοσίας. Κανείς δεν είναι “εναντίον” σου. Κατά κάποιο τρόπο είναι νόμος αυτοσυντήρησης. Η αρνητική πλευρά εξαιτίας της πολικότητας απλά θέλει να διατηρήσει τον εαυτό της-να επιβιώσει. Δεν είναι κακή απλά ενεργεί από τη φύση της. Γιατί δίχως την δυαδικότητα, αντίθεση, και αντίφαση δεν μπορεί να υπάρξει ζωή στην 3η διάσταση.

Με αποτέλεσμα όσο προχωράμε προς την μετάβαση στην 4η διάσταση ο καθένας να αρχίζει να αποκτά μια ξεκάθαρη πολικότητα πράγμα που μας κάνει να αντιλαμβανόμαστε-παρατηρούμε την πολικότητα και αντίφαση σε μεγαλύτερο βαθμό. Δηλαδή απομακρυνόμαστε ο ένας από τον άλλον, το θετικό από το αρνητικό μονοπάτι με αποτέλεσμα η διαφορά να είναι περισσότερο εμφανής. Όσοι έχουν αποφοιτήσει από την 3η διάσταση και έχουν επιστρέψει έχουν θετική ή αρνητική πολικότητα. Ενώ η πλειοψηφία του πληθυσμού της επιφάνειας του πλανήτη είναι ακόμα ουδέτερη και δεν έχει ακόμα ξεκάθαρη θετική ή αρνητική πολικότητα, δεν έχει επιλέξει μεριά. Επειδή αυτές οι δύο ενέργειες είναι αντιφατικές και βρίσκονται-υπάρχουν από την αρχή του χρόνου με κάποιο τρόπο θα μπορούσαμε να πούμε ότι βρίσκονται στη διαδικασία ένταξης νέου δυναμικού. Η θετική πλευρά “προσπαθεί” να κερδίσει με το μέρος της τον κόσμο μέσα από την αυθεντικότητα της ακτινοβολίας της ενώ η αρνητική πλευρά προσπαθεί να τους πάρει με το ζόρι μέσα από φόβο και την πλάνη γιατί αυτές είναι οι τακτικές της αρνητικής πλευράς.

Πως μεταφράζονται όλα αυτά για το μέλλον του πλανήτη;

Όπως είπα και παραπάνω και όπως έχω ήδη αναφέρει ο πλανήτης έχει ήδη πάρει απόφαση και έχει επιλέξει πολικότητα ακολουθώντας το θετικό μονοπάτι της αγάπης και της ενότητας. Με αποτέλεσμα να δίνει μια περίοδο χάριτος και χρόνο στον πληθυσμό της επιφάνειας να κάνει το ίδιο. Είτε να επιλέξει να αποφοιτήσει από την 3η διάσταση και να συνεχίσει την πορεία του μαζί του, είτε να επιλέξει τον δρόμο του διαχωρισμού, είτε ακόμη και να μην επιλέξει τίποτα γιατί δεν είναι έτοιμος στο πνευματικό του ταξίδι για να κάνει την επιλογή. Κάθε επιλογή έχει και μια συνέπεια-άλλο αποτέλεσμα. Έτσι κάθε μονοπάτι μαζί με όσους το υποστηρίζουν δημιουργεί την πραγματικότητα που το εξυπηρετεί, μέχρι να κάνει την μετάβαση στην άλλη ζωή ή σε ανώτερη διάσταση με θετική ή αρνητική πολικότητα.

Έχω ξανά αναφέρει ότι όλοι μας κουβαλάμε τα τραύματα των προγόνων μας που μεταδίδονται από γενιά σε γενιά μέσω του DNA. Το γνώριζα αλλά ποτέ δεν έδωσα την απαραίτητη σημασία ή προσοχή στα προγονικά τραύματα που μπορεί να κουβαλάω εγώ όπως και όλοι.

Κατά κάποιο τρόπο στην ζωή μας περνάμε μέσα από δοκιμασίες ή ευκαιρίες, αν θέλετε, ώστε να αντιμετωπίσουμε διάφορα ζητήματα. Αφού τα αντιμετωπίσουμε προσθέτονται στο βιογραφικό μας σαν άλλα παράσημα. Η ψυχή μας είναι περήφανη με κάθε παράσημο που παίρνει γιατί αυτό την βοηθάει να αναπτυχθεί πνευματικά. Τι γίνεται όμως με όσα εκείνη δεν καταφέρνει να περάσει μέχρι τη στιγμή του θανάτου της από τον φυσικό μας κόσμο; Με κάποιο τρόπο αυτή ή εργασία ή το “μάθημα” που δεν κατάφερε να περάσει μεταβιβάζεται στην επόμενη γενιά. Και αυτό συνεχίζεται να μεταβιβάζεται στην επόμενη και στην επόμενη μέχρι τελικά κάποιος απόγονος να καταλάβει το “μάθημα” και να είναι σε θέση να το περάσει. Τότε μονομιάς διαγράφεται από το ιστορικό των “εργασιών” και μαζί με εκείνον που το πέρασε στην τωρινή ζωή του αυτή η γνώση και “θεραπεία” μεταφέρεται και σε όλους τους προγόνους του.

Από την άλλη η ενσυναίσθηση παίρνει την παραπάνω εμπειρία και την πηγαίνει ένα βήμα παραπέρα. Ενσυναίσθηση (εν+συν+αίσθηση= επέκταση αίσθησης του ατόμου πέρα από τον εαυτό του) είναι η ιδιότητα κάποιου όχι μόνο να μπορεί να μπει στη θέση του άλλου για να τον καταλάβει, αλλά στην ουσία να βιώνει την συναισθηματική κατάσταση του άλλου σαν να είναι δική του.