Στη ζωή περνάμε μέσα από δύσκολες και πρωτόγνωρες καταστάσεις καμιά φορά. Βέβαια αυτή είναι και η ομορφιά της, η εξερεύνηση καινούριων εμπειριών που μας βοηθούν να ανακαλύπτουμε καλύτερα τον εαυτό μας. Το θέμα είναι πως πρέπει να καταλάβουμε ότι κάθε εμπειρία καλή η κακή είναι μέρος της ζωής μας και της πνευματικής μας ανάπτυξης. Γι' αυτό είναι καλό κάθε κατάσταση να την αποδέχεσαι απλά σαν ένα συμβάν της καθημερινότητας σου και να μη του δίνεις θετική ή αρνητική σημασία.


Βέβαια δεν είναι πάντα εύκολο να το πετύχεις αυτό στη ζωή σου γιατί σε εμάς τους ανθρώπους μας αρέσει και λίγο το δράμα έχουμε εθιστεί σε αυτό γιατί ανεβάζει την αδρεναλίνη μας, μας κάνει να νιώθουμε ζωντανούς όσο αρνητικό αντίκτυπο κι αν έχει στην πραγματικότητα στη ζωή μας και στην ψυχολογία μας.

Επειδή ακριβώς έχουμε μάθει να ξεχωρίζουμε τις καταστάσεις σε καλές και κακές και τα συναισθήματα μας σε θετικά και αρνητικά, καμιά φορά χάνουμε το πραγματικό μήνυμα που έχει να μας προσφέρει μία κατάσταση. Κάθε αρνητικό συναίσθημα βρίσκεται εκεί για να σου δείξει τι δε σου αρέσει σε μια κατάσταση. Στην πραγματικότητα βρίσκεται εκεί για να μάθεις να ξεχωρίζεις τι είναι αυτό που θες πραγματικά και αναζητάς από τη ζωή σου.

Όσο έχουμε ενοχοποιήσει τα αρνητικά συναισθήματα και αντιδράσεις τόσο λάθος κάνουμε εν μέρη γιατί και αυτά είναι ένα μέρος από εμάς. Γιατί κάνει καλό και χρειάζεται να έχεις τη δυνατότητα να αισθάνεσαι τα πάντα! Λύπη, θυμό, στεναχώρια, απελπισία, ζήλια κλπ. Μπορεί ο στόχος της ζωής μας να είναι η κατάσταση ύπαρξης αγάπης, αλλά δεν μπορείς να μάθεις τι είναι αγάπη αν δεν έχεις βιώσει τι δεν είναι αγάπη. Δεν μπορείς να ξέρεις και να εκτιμήσεις τι είναι ευτυχία αν δεν έχεις νιώσει λύπη, στεναχώρια, δυστυχία.

Κάθε κατάσταση κάθε συναίσθημα έχει θέση στη ζωή σου γιατί έχει ένα σκοπό. Να σου δείξει όλα όσα είσαι, όσα θες και όσα μπορείς να γίνεις, καμιά φορά δείχνοντάς σου μέσα από όσα δεν είσαι και δε θες. Το μόνο πράγμα που έχεις να κάνεις είναι να συμφιλιωθείς με αυτή την ιδέα και με τις άσχημες πτυχές του εαυτού σου, γιατί μόνο τότε θα ελευθερωθείς και θα βρεις την γαλήνη σου. Πολεμώντας τον εαυτό σου για όσα στα μάτια σου φαίνονται σαν ατέλειες δεν μπορεί να οδηγήσει ποτέ στη χαρά και την συναισθηματική ολοκλήρωση. Όπως τα αστέρια δε θα έλαμπαν χωρίς σκοτάδι, έτσι και ο καθένας δεν μπορεί να λάμψει αν δεν κάνει ανακωχή με το σκοτάδι που βρίσκεται μέσα του.

Στην ουσία αυτό που θες να πετύχεις είναι να καταφέρεις να φέρεις σε ισορροπία και αρμονία το σώμα, την ψυχή και το πνεύμα σου. Συνήθως έχουμε συνηθίσει να δίνουμε βάση μονάχα σε μια πτυχή του εαυτού μας και σε έναν τομέα στη ζωή μας. Αυτή η αντιμετώπιση όμως είναι λάθος, γιατί ακολουθώντας αυτή την τακτική στην πραγματικότητα αγνοούμε τον ίδιο μας τον εαυτό. Γιατί δεν είμαστε μονάχα το σώμα μας. Δεν είμαστε μονάχα το πνεύμα μας. Δεν είμαστε μονάχα η ψυχή μας. Αλλά αποτελούμαστε από όλα αυτά μαζί και αν θέλουμε να λειτουργούμε σωστά σαν ξεχωριστή και ολοκληρωμένη οντότητα, οφείλουμε να προσέχουμε και να φροντίζουμε κάθε πτυχή που μας απαρτίζει.


Πως θα το πετύχουμε όμως αυτό;

Για να καταφέρεις να φέρεις σε ισορροπία τα τρία στοιχεία του εαυτού σου καταρχάς πρέπει να αντιληφθείς ότι αποτελείσαι από αυτά. Πρέπει να καταλάβεις ότι αποτελείσαι από σώμα, μυαλό και συναισθήματα. Από το συνειδητό, το υποσυνείδητο και το ασυνείδητο. Από (την περσόνα) το εγώ, τον αληθινό σου εαυτό και τη σκιά σου. Και όλα πάνε τριαδικά όπως ακριβώς το Πατήρ, Υιός και Άγιο Πνεύμα.


Για να φέρεις σε ισορροπία το σώμα σου

Πρέπει να τρέφεσαι σωστά και να μάθεις να ακούς και να προσέχεις το σώμα σου τι έχει να σου πει. Το σώμα σου επικοινωνεί μαζί σου κι αν μάθεις να καταλαβαίνεις τα μηνύματα του, θα αποκτήσεις μια καλή σχέση μαζί του. Δεν είναι τυχαίες οι ορέξεις σου για συγκεκριμένες τροφές και η επιθυμία σου να καταναλώνεις διάφορα πράγματα. Αν κάνεις συνειδητή κατανάλωση τροφής, αντιλαμβάνεσαι ότι στην πραγματικότητα το σώμα σου μιλάει και ζητάει αυτά που έχει ανάγκη να φάει, για να βοηθήσει τα όργανα σου και όλο τον οργανισμό σου να λειτουργεί σωστά. Πρέπει να απενοχοποιήσεις τις θερμίδες που καταναλώνεις, το κάθε πότε τρως, το τι τρως και γιατί το τρως. Έτσι κάνεις ειρήνη με το σώμα σου. Απενοχοποιώντας ότι καταναλώνεις. Και ευχαριστώντας κάθε τροφή που εισέρχεται στον οργανισμό σου γιατί είναι μέρος του Θεού κατά κάποιο τρόπο.


Για να φέρεις σε ισορροπία την ψυχή σου

Η ψυχή σου στην ουσία αποτελείται από όλα αυτά που δεν μπορείς να αντιληφθείς με τις αισθήσεις σου. Την ψυχή σου μπορείς να την νιώσεις μονάχα μέσω τον συναισθημάτων σου. Στην πραγματικότητα η γλώσσα επικοινωνίας της ψυχής είναι τα συναισθήματα που σε κάνει να αισθάνεσαι μέσω της καρδιάς σου. Για να φέρεις σε ισορροπία την ψυχή σου πρέπει να μάθεις να ακούς και να κάνεις ότι σου λέει η καρδιά σου. Πρέπει να μάθεις να αποδέχεσαι κάθε συναίσθημα σαν ένα μέσο έκφρασης της ψυχής σου. Για να ελευθερώσεις την ψυχή σου πρέπει να ακολουθείς την ευτυχία σου και να επιλέγεις πάντα αυτό που είναι καλό για εσένα, ακόμα κι αν για τους άλλους οι επιλογές σου δε φαίνονται σωστές. Κάθε επιλογή όμως που σε κάνει χαρούμενο είναι η σωστή επιλογή.


Για να φέρεις σε ισορροπία το πνεύμα σου

Για να φέρεις σε ισορροπία το πνεύμα σου πρέπει να βάλεις σε μια σειρά τις σκέψεις σου. Πρέπει να αναγνωρίσεις κάθε πεποίθηση που σε πάει πίσω στη ζωή σου. Πρέπει να καταλάβεις πως όσα αντιλαμβάνεσαι δεν είναι παρά πεποιθήσεις, που αναλόγως το ποιο μυαλό τις εξετάζει αποκτούν και διαφορετική σημασία. Δεν πιστεύουμε όλοι τα ίδια πράγματα, δεν έχουμε όλοι τις ίδιες πεποιθήσεις. Αυτό σημαίνει επίσης πως και όλα τα πράγματα δεν έχουν καθολική ισχύ. Αλλά ότι πιστεύει ο καθένας ισχύει μόνο για τον εαυτό του. Κάθε πεποίθηση που έχεις σχηματίσει σε περιορίζει κατά κάποιο τρόπο, γιατί κάθε πεποίθηση καθορίζει το πως ενεργείς στην ζωή σου. Έτσι αν θες να αλλάξεις κάτι στη ζωή σου με την ίδια ευκολία που υιοθέτησες μια πεποίθηση και την πίστεψες για αληθινή, με τον ίδιο τρόπο μπορείς να επιλέξεις να πιστεύεις κάτι διαφορετικό και να αλλάξεις τον τρόπο που ζεις.

Για να κάνεις λοιπόν ειρήνη με τον εαυτό σου πρέπει να έχεις επίγνωση για κάθε κομμάτι που αποτελεί τον αληθινό σου εαυτό, να το αναγνωρίζεις, να το παρατηρείς και να λειτουργείς με γνώμονα κάθε μέρος του εαυτού σου. Χωρίς να αφήνεις κάποιο μέρος σου παραπονεμένο. 

Όποιος κοροϊδεύει κοροϊδεύει τον εαυτό του λέγαμε παιδιά και αυτή είναι μια από τις μεγαλύτερες πνευματικές αλήθειες. Ό,τι κάνεις σε κάποιον άλλον το κάνεις στον εαυτό σου. Γιατί είμαστε όλοι ένα. Είμαστε σαν κύτταρα μέσα στο σώμα του Θεού. Άλλα κύτταρα μπορεί να λειτουργούν φυσιολογικά, άλλα να είναι άρρωστα και άλλα να επιτίθεται το ένα στο άλλο. Όλα τα κύτταρα παραμένουν κύτταρα μέσα στο ίδιο σώμα, όλα μαζί αποτελούν έναν οργανισμό. Αν τα κύτταρα δε συνεργάζονται μεταξύ τους και δε λειτουργούν φυσιολογικά, αυτό θα έχει σαν αποτέλεσμα να κάνουν τον οργανισμό να νοσήσει. Όταν τα ίδια κύτταρα λειτουργούν εχθρικά μεταξύ τους και επιτίθεται το ένα στο άλλο, έχουν σαν αποτέλεσμα να κάνουν τον οργανισμό να νοσήσει γιατί επιτίθεται στην ουσία στον ίδιο τους τον εαυτό.

Στην ουσία με το να κοροϊδεύεις-κρίνεις-επιτίθεσαι σε κάποιον προβάλλεις μια σου ανασφάλεια στον άλλον. Αυτός που "κοροϊδεύεις" έχει ξυπνήσει μέσα σου μια μνήμη και ένδειξη ενός μέρους του εαυτού σου που δεν μπορείς να δεχτείς. Στην ουσία πολλές φορές άτομα που κάνουν bullying είναι συνήθως θύματα ενδοοικογενειακής βίας στο σπίτι ή έχουν περάσει κάποια τραγική κατάσταση που έχει ταράξει την ψυχολογία τους, με αποτέλεσμα να μην μπορούν να το διαχειριστούν και να προβάλλουν το πρόβλημα τους σε ένα άλλο άτομο, κάνοντας τον εαυτό τους να νιώθει λιγότερο θύμα. Μοιράζοντας κατά κάποιο τρόπο το φορτίο που κουβαλάνε.

Όταν κάποιος δεν τα έχει καλά με τον εαυτό του, δεν έχει κατακτήσει προσωπική ευτυχία, ελευθερία, αυτοκυριαρχία αρχίζει να προβάλλει το μίσος του πάνω σε κάποιον άλλον. Το μίσος που στην ουσία νιώθει για τον ίδιο του τον εαυτό, γιατί δεν έχει φτάσει στο στάδιο της αποδοχής και της αυτοαγάπης.

Έτσι λοιπόν κάθε φορά που κάποιος σου επιτίθεται δεν χρειάζεται να το παίρνεις προσωπικά. Γιατί με το να παίρνεις προσωπικά μια κατάσταση που με βάση όσα είπαμε παραπάνω δεν σε αφορά και δεν έχει να κάνει με εσένα, είναι σαν να συμφωνείς μαζί του. Με το να θίγεσαι από οποιαδήποτε άποψη προβάλλει ο άλλος σε σένα, που αφορά στην ουσία τον ίδιο του τον εαυτό, είναι σαν με κάποιον τρόπο να επιβεβαιώνεις αυτή του την άποψη. Αν από την άλλη καταφέρεις να δείξεις “ανωτερότητα” και να επιδείξεις πνευματική και συναισθηματική ωριμότητα και δεν πάρεις μέρος στην διαμάχη του, του δείχνεις πως δεν έχει δίκιο πως η άποψη του είναι λάθος και κατά κάποιο τρόπο υποσυνείδητα τον βοηθάς στην θεραπεία του τραύματος που έχει.

Με το να παίρνεις μέρος σε διαμάχες που έχουν στην πραγματικότητα να κάνουν με το “εγώ” που προσπαθεί πάντα να κερδίσει βοηθάς το “εγώ” καθενός να κερδίζει. Γιατί με το να δίνεις την προσοχή σου στα λόγια του και να σπαταλάς την ενέργεια σου προσπαθώντας να υπερασπιστείς τον εαυτό σου, στην ουσία τροφοδοτείς ενεργειακά τον εγωισμό του άλλου. Γι' αυτό στους τσακωμούς συνήθως αισθάνεσαι εξαντλημένος και αυτός που φαινομενικά κέρδισε τον τσακωμό αισθάνεται ευχάριστα, γιατί έδωσες την ενέργεια σου σε αυτόν τον ενεργειακό πόλεμο που δεν γνώριζες πως είχες πάρει μέρος.

Είναι σαν να πετάς ενεργειακές μπάλες στους ανθρώπους (όπως μπορεί να έχεις δει σε μερικά κινούμενα σχέδια ή ταινίες). Την δική σου ενέργεια. Μετά αισθάνεσαι εξουθενωμένος και νευριασμένος. Επειδή αντάλλαξες ενέργεια με την ενέργεια κάποιου άλλου. Τώρα η ενέργεια κάποιου άλλου βρίσκεται γαντζωμένη πάνω στο αυρικό σου πεδίο. Η αρνητική τους ενέργεια βρίσκεται πάνω σου. Όταν τσακώνεσαι λεκτικά με κάποιον ανεβαίνει η αδρεναλίνη σου και είναι τόσο εθιστικό να συμμετέχεις σε καβγάδες γιατί στην ουσία πολεμάς σε ενεργειακό επίπεδο. Εκτοξεύεις ενέργεια με τα λόγια που χρησιμοποιείς στον στόχο σου/εχθρό/συνομιλητή σου.

Οι διχογνωμίες δημιουργούν αρνητική συσσωρευμένη ενέργεια στο χώρο. Όσο επαναλαμβάνεις τσακωμούς τροφοδοτείς αυτήν την ενέργεια που έπειτα αποκτάει μια ενεργειακή μορφή και ταυτότητα. Γίνεται αυτόνομος “οργανισμός”. Αυτός ο οργανισμός τρέφεται από αρνητική ενέργεια. Επειδή χωρίς αρνητική ενέργεια σταματάει να υπάρχει γαντζώνεται πάνω από άτομα και επηρεάζει την αύρα τους και ενέργεια τους και τους ωθεί να συμμετέχουν σε τσακωμούς ασυνείδητα. Υπάρχουν πολλές “χαμηλές” καταστάσεις ύπαρξης που κινούνται στην αστρική διάσταση ανάμεσα σε όλους μας και τρέφονται από αρνητική ενέργεια και επηρεάζουν τις ζωές των ανθρώπων. Πολλές φορές επειδή οι άνθρωποι δεν έχουν αφυπνιστεί, ούτε οι ίδιοι αντιλαμβάνονται ότι επηρεάζονται από αυτές τις καταστάσεις ύπαρξης να ενεργούν διαφορετικά και να τρέφονται μέσω του θυμού που τους προκαλούν. 

Οι παραπάνω πληροφορίες μπορεί να σου ακούγονται “περίεργες” (και μένα μου ακούγονται όταν τις γράφω αλλά μου έρχονται σε μορφή επιφοίτησης οπότε είναι δύσκολο να τις προσπεράσεις και να μη τις λάβεις υπόψη) αλλά είναι αποδεδειγμένο ότι ζούμε σε ένα ενεργειακό σύμπαν και ο εαυτός μας εκτός από το υλικό μας σώμα αποτελείται και από άλλα επίπεδα που δεν είναι δυνατόν να τα δεις με γυμνό μάτι. Ο καθένας διαθέτει τη δική του αύρα-ενεργειακό σώμα όπου επηρεάζεται από διάφορους παράγοντες. Την δική τους ενέργεια έχουν και διάφοροι χώροι όπου επηρεάζονται και αυτοί από τους ανθρώπους που κινούνται μέσα σε αυτούς και από τις καταστάσεις που παίρνουν μέρος σε αυτούς τους χώρους.

Πως να λύσεις όλες τις διαμάχες

Οι απόψεις που σχηματίζει ο καθένας αφορούν και ανταποκρίνονται στο πως μέχρι στιγμής έχει ζήσει και τι καταστάσεις έχει βιώσει στη ζωή του. Τις μαζεύει σαν πετραδάκια στα παπούτσια του. Δυο άνθρωποι μπορεί να έχουν περάσει ακριβώς από τον ίδιο δρόμο και να έχουν αποκτήσει μια τελείως διαφορετική εμπειρία. Γιατί ο πρώτος πέρασε ένα συννεφιασμένο απόγευμα που φυσούσε και έβρεχε και δεν είχε τη δυνατότητα να δει γύρω του, ενώ ο άλλος μια ηλιόλουστη μέρα όπου τα πουλιά κελαηδούσαν, φυσούσε ελαφρύ αεράκι που σου χάιδευε το πρόσωπο, τα λουλούδια μοσχομύριζαν και όλη η φύση έκανε αισθητή την παρουσία της φορώντας τα καλά της.

Έτσι λοιπόν ο καθένας αντιλαμβάνεται τον κόσμο μέσα από τον δικό του μεγεθυντικό φακό. Άλλα σημεία μπορεί να τα ελέγξει στο οπτικό του πεδίο και άλλα να τα προσπεράσει. Όλες οι πληροφορίες βρίσκονται πάντα εκεί, το ποιες όμως θα καταλάβεις και θα δεχτείς για αληθινές έχουν να κάνουν με το ποιο μέρος θα αποφασίσεις να εξετάσεις με τον μεγεθυντικό φακό σου. Που θα ρίξεις την προσοχή σου.

Γι' αυτό το λόγο δεν πρέπει να σε πειράζει και να μην σε επηρεάζει η άποψη κανενός. Γιατί είναι δική του και αφορά αποκλειστικά τη δική του ζωή αφού έχει δημιουργηθεί μέσα από τις δικές του εμπειρίες.

Η λειτουργία του εγκεφάλου δεν τον βοηθά να ενεργεί και διαφορετικά, γιατί ο εγκέφαλος για να εξοικονομεί ενέργεια λειτουργεί στον αυτόματο. Κάθε φορά που προκύπτει μια κατάσταση που έχεις βιώσει και παλιά, ο εγκέφαλος σου θα σε οδηγήσει να ενεργήσεις σύμφωνα με την μνήμη που έχει αποθηκεύσει απ' την προηγούμενη φορά που είχες βιώσει την ίδια κατάσταση. Κι αυτό συμβαίνει γιατί πολλές ενέργειες μας γίνονται πλέον ασυνείδητα. Π.χ. Φαντάσου κάθε φορά που τρως να έπρεπε ο εγκέφαλος σου να μαθαίνει απ' την αρχή όλες τις κινήσεις που θα σε βοηθήσουν να φας.

Κάπως έτσι δημιουργούνται και οι φοβίες και τα τραύματα. Ο εγκέφαλος έχει συνδέσει μια κατάσταση με μια ενέργεια και ένα συναίσθημα. Αν π.χ. εσύ μικρός είχες ένα κακό όνειρο με φίδι, επειδή ο εγκέφαλος δεν ξεχωρίζει την φαντασία απ' την πραγματικότητα κάθε φορά που βλέπεις φίδι θα σε κάνει να ενεργείς με φόβο. Και παρόλο που πια μπορεί να έχεις μεγαλώσει και να μην μπορείς να εξηγήσεις την φοβία σου για τα φίδια, ο εγκέφαλος έχει αποθηκεύσει αυτήν την πληροφορία με την οποία σου ελέγχει πλέον τη ζωή. Ναι και όμως, αν δεν πάρεις τον έλεγχο του μυαλού σου αυτό σου ελέγχει τη ζωή όσο αστείο κι αν ακούγεται. Γιατί στην πραγματικότητα είσαι υπηρέτης του μυαλού σου.

Γι' αυτό λοιπόν δεν είναι σοφό να αντιδράς και να παίρνεις προσωπικά τις απόψεις των άλλων. Γιατί όπως εσύ έτσι και κάθε άλλος αν δεν λειτουργεί συνειδητά αλλά αφήνει το μυαλό του να τον εξουσιάζει, από τις παρελθοντικές καταστάσεις που έχει αποθηκεύσει στη μνήμη του, το μυαλό του κάθε φορά θα παίρνει τον έλεγχο και θα αντιδράει όπως έχει συνηθίσει και προγραμματίσει τον εαυτό του να κάνει.

Όταν εσύ έχεις πετύχει σε ένα βαθμό να αφυπνιστείς πνευματικά, να αναπτύξεις τη συνειδητότητα σου και να πάρεις πίσω τον έλεγχο του μυαλού σου είναι πολύ εύκολο να εντοπίζεις τις ασυνείδητες αντιδράσεις των ανθρώπων, τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούν και από που ενεργούν-ελέγχονται. Αν όσα λένε τα λένε συνειδητά ή ασυνείδητα, αν λειτουργούν απ' το εγώ ή αν είναι αληθινοί και μιλούν με οδηγό την καρδιά τους.

Γίνε η αλλαγή που θες να δεις. Θα το έχετε ακούσει πολλές φορές. Αλλά δικαιολογημένα αναρωτιέστε πως ένας μόνο άνθρωπος μπορεί να φέρει την αλλαγή σε όλο τον κόσμο; Γιατί είμαστε όλοι συνδεδεμένοι μεταξύ μας. Στην πραγματικότητα είμαστε όλοι ένα. Είμαστε όλοι νευρώνες στον εγκέφαλο της γης. Όπως κάθε νευρώνας στον εγκέφαλο μας, ανάλογα με τις πεποιθήσεις μας, δημιουργεί συνάψεις και στέλνει το σήμα του στα υπόλοιπα σημεία του εγκεφάλου, κατά κάποιο τρόπο ο καθένας από εμάς αποτελεί ένα ξεχωριστό νευρώνα-εγκεφαλικό κύτταρο στη συλλογική συνείδηση-κρίση της γης, και την επηρεάζει όταν αλλάζει πρώτα απ' όλα ο ίδιος τον εαυτό του.


Είμαστε όλοι φτιαγμένοι από ενέργεια. Η ενέργεια μεταφέρεται και επικοινωνεί τον εαυτό της μέσα από κύματα-δονήσεις. Με την κάθε συνειδητοποίηση του καθένα από εμάς μιας κατάστασης, δημιουργείται ένα “flash” στον πλανητικό εγκέφαλο που στέλνεται από το μεμονωμένο άτομο. Αυτή η λάμψη δημιουργεί έναν παλμό που εξαπλώνεται γύρω του. (Όπως όταν εντοπίζεται εγκεφαλική δραστηριότητα σε κάποια σημεία του εγκεφάλου όταν σκεφτόμαστε ή επεξεργαζόμαστε ιδέες) Με κάποιο τρόπο όταν ένας οργανισμός-άνθρωπος γίνει γνώστης μιας πληροφορίας, επειδή ο καθένας μας είναι μέρος του συλλογικού εγκεφάλου του πλανήτη, είναι δυνατόν αυτή η γνώση να μεταδοθεί-συνειδητοποιηθεί σε οποιονδήποτε άνθρωπο στον πλανήτη. Και αυτό έχει αποδειχτεί επιστημονικά από το φαινόμενο του εκατοστού πιθήκου.

To φαινόμενο του εκατοστού πιθήκου αναφέρεται σε ένα ξαφνικό, αυθόρμητο και μυστηριώδες άλμα συνείδησης, το οποίο επιτυγχάνεται όταν ξεπεραστεί ένα υποτιθέμενο “κρίσιμο σημείο”. Σε ένα νησί ο ένας πίθηκος μαθαίνει τον άλλον να πλένει γλυκοπατάτες, ώσπου όλοι οι πίθηκοι του νησιού έπλεναν γλυκοπατάτες, παρόλο που μέχρι τότε κανείς πίθηκος δεν το είχε ξανακάνει. Όταν ο “εκατοστός” πίθηκος στο νησί έμαθε να κάνει το ίδιο, ξαφνικά πίθηκοι σε άλλα νησιά άρχισαν να πλένουν πατάτες, παρόλο που δεν είχαν καμία φυσική επαφή με το πρώτο νησί.

Έτσι όσο αδύνατο και να φαντάζει πως μόνο ένας άνθρωπος είναι ικανός να επηρεάσει τον κόσμο θετικά και να τον αλλάξει, δεν είναι! Ο κάθε άνθρωπος έχει το δικό του ξεχωριστό ενεργειακό αποτύπωμα-ταυτότητα. Όσο πιο δυνατό είναι αυτό το αποτύπωμα τόση μεγαλύτερη ισχύ έχει να αντηχήσει το μήνυμα του (φανταστείτε το σε μορφή ενεργειακού κύματος-αντίλαλου) και η αλλαγή του να επηρεάσει και τους άλλους ανθρώπους γύρω του να ακολουθήσουν το παράδειγμα του.

Όλοι μας είμαστε πλασμένοι από ενέργεια αυτή η ενέργεια είναι μοναδική για το κάθε ξεχωριστό άτομο. Γιατί το κάθε άτομο από τη δική του κατανόηση-συνειδητότητα-ενεργειακό παλμό ελέγχει και αυξομειώνει την ένταση της άρα και την επιρροή της. Όταν ο κάθε άνθρωπος λειτουργεί μέσα από την αυθεντικότητα του και προσπαθεί να είναι η καλύτερη εκδοχή του εαυτού του, αυξάνεται η δονητική του συχνότητα, γιατί ο καθένας μας είναι σαν πομπός που στέλνει το ενεργειακό του σήμα στον κάθε άνθρωπο γύρω του.


Σκεφτείτε αυτό το σήμα που εκπέμπουμε σαν ατομική βόμβα. Εμείς είμαστε στη μέση και το σήμα μας εξαπλώνεται προς τα έξω μέχρι να χάσει εντελώς την ισχύ του και να εξαφανιστεί. Με τους ανθρώπους που έχουμε άμεση επαφή, έχουμε μεγαλύτερη ισχύ επιρροής, γιατί το σήμα μας είναι δυνατότερο με όσα άτομα βρίσκονται κοντινότερα στο ενεργειακό μας πεδίο. Αυτό όμως δε σημαίνει πως το ενεργειακό μας πεδίο δεν είναι δυνατό. Απλά δεν έχουμε άμεση αλληλεπίδραση με άτομα που βρίσκονται πιο μακρυά από εμάς, με αποτέλεσμα να μην μπορούμε να αναγνωρίσουμε κατά πόσο επηρεάζουμε άλλους ανθρώπους, απ' τη στιγμή που δεν βρίσκονται στον κοινωνικό μας κύκλο.

Επειδή όμως ζούμε σε ένα ενεργειακό σύμπαν και στην εποχή της κοινωνικής δικτύωσης και του ίντερνετ, ο νόμος της έλξης βοηθάει ενέργειες που εκπέμπουν στην ίδια συχνότητα να έλκονται μεταξύ τους, με αποτέλεσμα να κάνει την επιρροή του καθενός πιο άμεση και πιο αποτελεσματική. Και αυτό είναι εύκολο να γίνει αντιληπτό από την πηγή έμπνευσης που αποτελεί ο καθένας με τον τρόπο του, μέσω της πλατφόρμας που χρησιμοποιεί για να διαδίδει το μήνυμα του ή να προβάλει τον τρόπο σκέψης και ζωής του, που μπορεί να επηρεάσει θετικά τη ζωή άλλων ανθρώπων να αλλάξουν και εκείνοι προς το καλύτερο, ή να τους δώσει το έναυσμα να ζουν πιο αυθεντικά με βάση τις δικές τους προσωπικές ανάγκες και θέλω.

Όπως βλέπετε ένας μόνο άνθρωπος αρκεί να φέρει την αλλαγή στον πλανήτη μέσα από την δική του αλλαγή. Γιατί είμαστε όλοι συνδεδεμένοι μεταξύ μας και επηρεάζουμε ο ένας τον άλλο σαν ντόμινο. Αν έχεις βαθιά πίστη στον εαυτό σου και ζεις αυθεντικά η δική σου αλλαγή είναι ικανή να επηρεάσει και τον υπόλοιπο πλανήτη. Είναι θέμα χρόνου, γιατί η αλλαγή είναι μονόδρομος.

Σίγουρα θα έχεις διαβάσει ήδη ότι ο τρόπος που σκέφτεσαι επηρεάζει τον τρόπο που αντιλαμβάνεσαι τη ζωή. Πως αν υιοθετήσεις μια θετική στάση στη ζωή και αρχίσεις να βλέπεις όλα τα πράγματα θετικά, θα επηρεάσεις θετικά την καθημερινότητα σου. Πολλοί όμως ισχυρίζονται πως αυτός ο τρόπος δεν είναι ρεαλιστικός και δεν γίνεται να γίνεις οπαδός του κινήματος “θετικής ενέργειας”, γιατί αυτό σημαίνει πως απλά επιλέγεις να κλείνεις τα μάτια σου στην αρνητικότητα και να αποφεύγεις να αντιμετωπίσεις την πραγματικότητα, με σκοπό να διατηρήσεις αυτή σου την απόφαση.
 

Στην ουσία όμως αυτό που δεν γνωρίζουν συνήθως αυτοί που μποϊκοτάρουν το κίνημα θετικής ενέργειας, είναι πως η εξωτερική σου πραγματικότητα πάντα αντικατοπτρίζει την εσωτερική σου πηγή αλήθειας. Οι σκέψεις μας στην κυριολεξία γίνονται η εξωτερική μας πραγματικότητα. Έτσι αν έχεις θετικές σκέψεις-αντιλήψεις-πεποιθήσεις για τον εαυτό σου και τη ζωή αυτήν την πραγματικότητα θα αντιλαμβάνεσαι και θα βιώνεις με τις αισθήσεις σου στον κόσμο. Γιατί τα μάτια μας λειτουργούν σαν τον προτζέκτορα της ψυχής μας. Κι αυτό είναι πολύ εύκολο να το κατανοήσετε αν πάρουμε για παράδειγμα τις διαπροσωπικές μας σχέσεις. Μπορεί να έχετε παρατηρήσει στη ζωή σας πως προσελκύετε και συνάπτετε σχέσεις με ανθρώπους (φιλικές ή ερωτικές) που αντικατοπτρίζουν συνήθως τις πεποιθήσεις που έχετε υποσυνείδητα για τον εαυτό σας και τη ζωή. Αν για παράδειγμα είστε άνθρωπος ανασφαλής με σύνδρομα κατωτερότητας, μπορεί να προσελκύετε στη ζωή σας ανθρώπους που ενισχύουν αυτά τα σύνδρομα. Σας κάνουν να αισθάνεστε άσχημα για τον εαυτό σας σας υποβιβάζουν ή σας υποβαθμίζουν. Ή από την άλλη άτομα που θαυμάζετε ή ζηλεύετε γιατί σε αυτούς βλέπετε όσα θα θέλατε να είστε.

Έτσι επηρεαζόμενοι πάντα από τις ατομικές σας πεποιθήσεις, προσελκύετε άτομα και δημιουργείτε επαναλαμβανόμενες καταστάσεις, που επιβεβαιώνουν όσα πιστεύετε βαθιά μέσα σας για τον εαυτό σας και για τη ζωή σας. Αν π.χ εσύ δεν πιστεύεις αρκετά στον εαυτό σου και έχεις χαμηλή αυτοεκτίμηση, πάντα θα ενεργείς “ενοχικά” επηρεασμένος από την περιορισμένη αντίληψη που έχεις δημιουργήσει για αυτό το θέμα, με όποιον άνθρωπο κι αν έχεις να κάνεις. Η εξωτερική σου πραγματικότητα δεν έχει άλλη επιλογή από το να αποδείξει έμπρακτα πως όσα πιστεύεις είναι αληθινά.

Γιατί έτσι λειτουργεί ο νόμος της έλξης, έτσι λειτουργεί το σύμπαν, έτσι λειτουργεί η ζωή στη γη. Είναι νόμος!

Κάθε κατάσταση όμως που προσελκύεις στη ζωή σου σε εξυπηρετεί. Είτε μπορείς είτε δε μπορείς να το αντιληφθείς τη συγκεκριμένη στιγμή που συμβαίνει. Γιατί κάθε κατάσταση βρίσκεται εκεί για να σου δείξει σε τι φάση βρίσκεσαι συναισθηματικά, νοητικά, ψυχολογικά μέσα σου υποσυνείδητα. Έτσι με τη βοήθεια του νόμου της έλξης η εσωτερική σου πραγματικότητα εξωτερικεύεται στον φυσικό σου κόσμο, ώστε να μη μπορείς πια να την αποφύγεις αλλά να πρέπει να την αντιμετωπίσεις. Έχει πάρει υλική υπόσταση για να μπορείς πιο εύκολα να την εντοπίσεις και να την ξεπεράσεις.

Ανεξάρτητα από τις καταστάσεις που προσελκύεις στη ζωή σου μέσα από τη δύναμη της σκέψης σου, αν υιοθετήσεις μια διαφορετική και ουδέτερη ίσως προσέγγιση για τα γεγονότα που σου συμβαίνουν μπορείς στην κυριολεξία να αλλάξεις τη ζωή σου. Γιατί;

Γιατί η θετική σκέψη δεν έχει να κάνει με το να περιμένεις το καλύτερο να συμβεί. Η θετική σκέψη έχει να κάνει με τη θετική στάση ζωής. Με το να δέχεσαι πως οτιδήποτε συμβαίνει είναι για καλό σου.

Η καταπίεση είναι το αντίθετο της ελευθερίας. Σε όλους μας ρέει μια δημιουργική ενέργεια μέσα μας που με κάποιο τρόπο θέλει να εκφραστεί. Το πως εκφράζεται αυτή η δημιουργική ενέργεια που μας δίνει ζωή έχει να κάνει με την ελεύθερη βούληση μας, που εκδηλώνεται μέσα από τις προτιμήσεις μας.

Κάθε σου θέλω και προτίμηση είναι μια μορφή έκφρασης της δημιουργικής ενέργειας της ζωή σου. Είναι σημαντικό να εκφράζεται γιατί αυτή η ενέργεια είναι ελεύθερη και έχει δημιουργηθεί με τέτοιο τρόπο και για αυτό το σκοπό. Να δημιουργεί ελεύθερα με βάση τις προτιμήσεις της ότι θέλει.

Έτσι λοιπόν κάθε φορά που με κάποιο τρόπο καταπιέζεται αυτή η ενέργεια, καταπιέζονται τα θέλω κάποιου ανθρώπου με αποτέλεσμα να αργοπεθαίνει. Αυτή η ενέργεια όταν δεν εκφράζεται σβήνει η δύναμη της σιγά σιγά, χάνει την ουσία της, τη φύση της.

Η αληθινή φύση της ζωής κάθε ανθρώπου είναι αυτή η ενέργεια. Αυτή η ενέργεια στην ουσία δίνει σε όλους μας ζωή. Είμαστε αυτή η ενέργεια, γιατί τα πάντα στο σύμπαν αποτελούνται από ενέργεια. Στην πραγματική μας μορφή είμαστε αυτή η ενέργεια. Η “πραγματική” μας φύση και ζωή είναι αυτή η κατάσταση ύπαρξης της ενέργειας. Για να μπορεί αυτή η ενέργεια να πάρει υλική υπόσταση συμπυκνώνεται. Στην ουσία η ύλη είναι συμπυκνωμένη ενέργεια. Για να είμαστε σε θέση να ζούμε σαν άνθρωποι αυτή η ενέργεια κατά ένα μεγάλο μέρος της μειώνει την ένταση της, για να μπορεί να είναι σε θέση να κατοικήσει σε ένα ανθρώπινο σώμα. Συνεχίζει να διατηρεί όμως όλες τις ιδιότητες της.

Έτσι κάθε φορά που κάποιος με κάποιο τρόπο πάει να καταπιέσει κι άλλο αυτήν την ελεύθερη έκφραση δημιουργικής ενέργειας που είμαστε, στην ουσία απειλή την ενεργειακή μας ακεραιότητα, το ενεργειακό μας σώμα. Και από τη στιγμή που αυτή είναι η ενέργεια που μας δίνει ζωή (αυτή είναι η ψυχή μας), έχει σαν αποτέλεσμα να απειλείται επίσης η συναισθηματική, πνευματική και φυσική μας υγεία.

Όπως καταλαβαίνετε στην ουσία η ζωή μας δεν μπορεί να απειληθεί από κάποια ασθένεια. Η ισχυρότερη απειλή ενάντια της ζωής μας είναι η στέρηση της ελευθερίας μας. Γιατί κατά κάποιο τρόπο είμαστε ελευθερία. Είμαστε ελεύθεροι. Η ελευθερία είναι μέρος της φύσης μας. Είναι η φύση μας.

Αυτό μπορούμε να το αντιληφθούμε μέσα από πολλά παραδείγματα. Σκεφτείτε πόσο μεγάλο ρόλο παίζουν στη ζωή μας οι γονείς μας. Κάθε φορά που ένας γονιός καταπιέζει το παιδί του να ακολουθήσει το δρόμο που εκείνος πιστεύει πως είναι καλύτερος, καταπιέζει την ελεύθερη δημιουργική δύναμη του παιδιού του που του δίνει ζωή. Καταπιέζει την ελεύθερη φύση της ψυχής του. Κάθε φορά που ένας γονιός δεν αποδέχεται το παιδί του γιατί είναι ομοφυλόφιλος, καταπιέζει την ελεύθερη δημιουργική ενέργεια του παιδιού του. Γιατί αυτή η ενέργεια έχει την επιλογή να εκφραστεί ακριβώς όπως θέλει όπως την ευχαριστεί. Κάθε φορά που καταπιέζεται δημιουργούνται ενεργειακά εμπόδια στα τσάκρας του σώματος μας. Που έχουν συναισθηματικά αίτια, που μετατρέπονται σε φυσικά και καμιά φορά και σε πνευματικές διαταραχές.

Γιατί αν καταφέρεις να καταπιέσεις τόσο πολύ αυτή την ελεύθερη έκφραση της δημιουργικής ενέργειας, αρχίζει να αμφισβητεί η ίδια την ελευθερία της, τη δύναμη της με την πλύση εγκεφάλου που της κάνεις. Αυτό έχει σαν αποτέλεσμα το άτομο να αντιμετωπίζει ψυχολογικά προβλήματα και νοητικές διαταραχές. Γιατί αν θες να περάσεις σε κάποιον άνθρωπο πως το δικό του άσπρο είναι στην πραγματικότητα μαύρο, πας ενάντια στην ελεύθερη βούληση του, το χειραγωγείς και τους στερείς την ελευθερία του και το δικό του δικαίωμα επιλογής, να διαλέγει το σωστό για τον εαυτό του.

Πως νομίζετε δημιουργούνται τα ψυχολογικά και πνευματικά προβλήματα και φτάνουν οι άνθρωποι στην αυτοκτονία; Γιατί έχουν χάσει εντελώς την ελεύθερη κατάσταση ύπαρξης του. Και πιστεύουν πως ο θάνατος θα τους ελευθερώσει. Και πολλές φορές ο θάνατος τους ελευθερώνει πραγματικά, γιατί μέσα από αυτόν θυμούνται ξανά την ελεύθερη φύση τους και βιώνουν πραγματική ελευθερία, που για χρόνια τους την είχαν στερήσει.

Κατά κάποιο τρόπο όσοι αυτοκτονούν αρνούνται να δεχτούν την περιορισμένη πραγματικότητα που ζουν. Φτάνουν στο απροχώρητο γιατί η ψυχή τους θυμάται και ξέρει ότι είναι ελεύθερη. Επιλέγουν τον θάνατο όχι γιατί δεν αντέχουν άλλο να ζουν, αλλά γιατί θέλουν να ζήσουν όπως ασυνείδητα γνωρίζουν ότι είναι πραγματικά η ζωή. Ελεύθερη.

Όταν η ζωή γίνεται καταπίεση αυτό δεν είναι ζωή. Αν αγαπάτε τους ανθρώπους στη ζωή σας σταματήστε να τους καταπιέζετε γιατί στην ουσία εσείς απειλείτε την ίδια τους τη ζωή και στερείτε το δικαίωμα τους στην ελευθερία. Καθένας αξίζει να ζει ελεύθερος, να δημιουργεί και να αφήνει την ζωτική του ενέργεια να εκφραστεί, όπως αναζητά η ψυχή του για να ζει πραγματικά. Γιατί ζωή είναι ελευθερία και όποιος πάει να σου στερήσει την ελευθερία σου με οποιονδήποτε τρόπο σου στερεί το δικαίωμα σου στη ζωή. Σου στερεί την ίδια σου τη ζωή!

Τι είναι ο εγωισμός; Στην ψυχολογία ο εαυτός μας αποτελείται από από την περσόνα, το εγώ, τη σκιά, την ψυχή. Στην ουσία το εγώ είναι ένας μηχανισμός αναγνώρισης, είναι αυτό το στοιχείο που έχει δημιουργήσει ο πραγματικός εαυτός μας με σκοπό να χρησιμοποιείται σαν ταυτότητα για να μπορεί να αντιλαμβάνεται, να προσδιορίζει τον εαυτό του και να τον αυτοσυντηρεί.


Ο εγωισμός δεν είναι τίποτα άλλο από ένας μηχανισμός αυτοσυντήρησης του εγώ και κατ' επέκταση του εαυτού, της ανθρώπινης ύπαρξης μας. Στην ουσία είναι πολύ σημαντικός γιατί αν κάποιος άνθρωπος είναι τόσο ανιδιοτελής φτάνει στο σημείο της αυταπάρνησης. Και ένας άνθρωπος για να είναι υγιής ψυχικά και σωματικά πρέπει να καταφέρει να φέρει σε ισορροπία αυτόν τον μηχανισμό αυτοσυντήρησης του, γιατί άνθρωπος χωρίς εγωισμό δεν είναι άνθρωπος. Δεν μπορείς να υπάρχεις στον κόσμο γενικά αν απαρνιέσαι τον εαυτό σου, τις ανάγκες και τα θέλω σου. Είναι σαν να αρνείσαι τον λόγο και τον σκοπό της ύπαρξης σου. Υπάρχεις γιατί έχεις κάποιο σκοπό. Υπάρχεις γιατί τα θέλω σου σε οδήγησαν να βρίσκεσαι εν ζωή. Αν χάσεις τον λόγο της ύπαρξης σου δεν μπορείς να βρίσκεσαι στην πραγματικότητα εν ζωή.

Η ύπαρξη του εγωισμού σε καθέναν από εμάς είναι στην πραγματικότητα πολλή σημαντική. Γιατί χωρίς τον εγωισμό χάνεις με κάποιον τρόπο το σημείο αναφοράς σου στη ζωή. Αν χάσεις εντελώς τον εγωισμό σου δεν μπορείς να επιβιώσεις σε αυτή τη ζωή. Αν χάσεις τον εγωισμό σου είναι σαν να έχεις χάσει τη μνήμη σου. Δε γνωρίζεις ποιος είσαι και τι θες από τη ζωή σου, είσαι λευκό χαρτί. Και αν πάρουμε παράδειγμα διάφορες ταινίες στις οποίες υπήρχαν άνθρωποι που έχαναν τη μνήμη τους, συνήθως εμφανίζονταν κάποιοι άνθρωποι που έβρισκαν την ευκαιρία να εκμεταλλευτούν αυτήν την κατάσταση και τους ανθρώπους με απώλεια μνήμης για προσωπικό τους συμφέρον. Αν δεν έχεις εγωισμό μπορούν πολύ εύκολα να σε εκμεταλλεύονται με την άδεια σου, γιατί εσύ επιτρέπεις να μπουν οι ανάγκες κάποιου άλλου πριν από τις δικές σου. Και το χειρότερο; Πιστεύεις ότι έτσι πρέπει να συμβαίνει!

Όταν λέμε σε κάποιον “σκέφτεσαι μονάχα τον εαυτό σου”, ή “μην είσαι εγωιστής” εκείνη τη στιγμή στην πραγματικότητα μιλάει ο δικός μας εγωισμός και ζητάει από τον άλλο άνθρωπο να απαρνηθεί τον εαυτό του-θέλω του (να βάλει στην άκρη τον εγωισμό του) για να ικανοποιήσει τις δικές μας απαιτήσεις. Στην ουσία όταν λέμε σε κάποιον να μη φέρεται εγωιστικά το μόνο που κάνουμε με αυτή την παράκληση είναι να φερόμαστε εμείς εγωιστικά. Γιατί ο εγωισμός είναι μηχανισμός αυτοσυντήρησης. Και εγωιστής είναι αυτός που σκέφτεται και βάζει πρώτα το δικό του συμφέρον εις βάρος των άλλων. Είναι σαν να λέμε μην είσαι εγωιστής και σκέφτεσαι μόνο τον εαυτό σου και τα θέλω σου, σκέψου τα δικά μου. Κι αυτό σίγουρα είναι εγωιστικό και ένας από τους χειρότερους και χειριστικότερους τρόπους συμπεριφοράς που όμως συμβαίνει από όλους.

Ο υγιής εγωισμός

Ο αυτούσιος εγωισμός είναι προσωποκεντρικός και δεν αναγνωρίζει την ανάγκη για αληθινή έκφραση του εαυτού-εγωισμού κανενός άλλου. Ο αυτούσιος εγωισμός κοιτάει μόνο το δικό του συμφέρον και δεν νοιάζεται για την ικανοποίηση των αναγκών και των υπολοίπων, αρκεί να ικανοποιούνται οι δικές του. Αν όμως ο εγωισμός απορρέει από τον αυτοσεβασμό, την αυτοεκτίμηση, αυτοαγάπη και αποδοχή δεν είναι εγωισμός. Γιατί αυτός ο εγωισμός έχει μάθει και αποδέχεται και σέβεται την αξία κάθε άλλου.

Let's dive deeper

Ο εγωισμός είναι μηχανισμός αυτοσυντήρησης. Όταν οι άνθρωποι με κάποιο τρόπο ξεκινούν να αφυπνίζονται πνευματικά περνάνε μια περίοδο που ονομάζεται “σκοτεινή νύχτα της ψυχής”. Αυτή η περίοδος είναι παρόμοια με την περίοδο της κατάθλιψης. Όταν έχεις κατάθλιψη και είσαι στην σκοτεινή νύχτα της ψυχής σου αρχίζεις να αναρωτιέσαι για τον λόγο της ύπαρξης σου, να “απαρνιέσαι” τον εαυτό σου-εγωισμό σου με αποτέλεσμα να σου δημιουργούνται άσχημες σκέψεις και να θες να κάνεις κακό στον εαυτό σου. Αν ξεπεράσεις αυτό το στάδιο με κάποιο τρόπο βιώνεις έναν θάνατο του εγώ (ego death). Γιατί πεθαίνει ο παλιός εαυτός σου και ανακαλύπτεις έναν καινούριο τον αληθινό.

Το εγώ σου και η περσόνα (ο εαυτός που προβάλλεις προς τα έξω) αποτελούνται από διάφορες ιδιότητες και ταμπέλες που είχες συγκεντρώσει για να σε ταυτοποιούν. Στην περίοδο της σκοτεινής νύχτας της ψυχής επειδή ανακαλύπτεις ή αρχίζεις να ανακαλύπτεις ότι δεν είσαι τίποτα από αυτές τις ιδιότητες ή δε θες να καθορίζεσαι και να προσδιορίζεσαι από αυτές τις ιδιότητες πια, νιώθεις έντονη συναισθηματική φόρτιση που μπορεί να εκδηλώνεται ως τάσεις αυτοκτονίας. Πολλοί άνθρωποι που έχουν κατάθλιψη και οδηγούνται στην αυτοκτονία, στην ουσία δεν καταφέρνουν να ολοκληρώσουν σωστά το στάδιο της πνευματικής αφύπνισης και να σκοτώσουν μεταφορικά το εγώ και τις ταμπέλες που είχαν δημιουργήσει για τον πλασματικό εαυτό τους, ώστε να ανακαλύψουν τον πραγματικό τους εαυτό.

Όταν λοιπόν βιώσεις τον θάνατο του εγώ μέσα από την πνευματική αφύπνιση και αναγνωρίσεις τον αληθινό σου εαυτό και όχι αυτόν που είχε δημιουργήσει ο εγωισμός σου που πίστευες για αληθινό, καταφέρνεις να χτίσεις έναν υγιή εγωισμό. Γιατί πλέον αναγνωρίζεις την αξία της ύπαρξης σου, το δικαίωμα σου στη ζωή και βιώνεις αληθινή αγάπη για τον εαυτό σου, που μέσα από αυτή αναγνωρίζεις την αξία κάθε άλλου ανθρώπου, γιατί πάνω απ' όλα σέβεσαι τον εαυτό σου και τις ανάγκες σου και καταλαβαίνεις ότι είναι σημαντικό να ικανοποιούνται και οι ανάγκες καθενός άλλου.

Ιστορικές-θρησκευτικές προσωπικότητες που ζούσαν με αυταπάρνηση, απλά βρίσκονταν σε άλλο στάδιο στην πορεία της πνευματικής τους ανάληψης του σκοπού της ψυχής τους. Βέβαια η αυταπάρνηση όπως την αντιλαμβανόμαστε δεν υπάρχει πραγματικά.

Σε πνευματικό επίπεδο το να απαρνιέται κάποιος τον εαυτό του πιστεύοντας ότι έχει λιγότερη αξία από κάποιον άλλο είναι η προσωποποίηση του διαχωρισμού. Γιατί τι μπορεί να έχει κάποιος να δώσει σε κάποιον άλλον αν αφαιρέσει τον εαυτό του από την εξίσωση; Μόνο ένας άνθρωπος που έχει δύναμη, που γνωρίζει και αποδέχεται τον εαυτό του σαν πνευματικό ον μπορεί να προσφέρει πραγματικά. Το να θυσιάζεις τον εαυτό σου, τις ανάγκες και τα όνειρα σου, με την πεποίθηση ότι αυτή είναι ανώτερη πράξη είναι σαν να απαρνιέσαι τον Θεό. Δεν είναι εξάλλου ο Θεός η αληθινή ταυτότητα του καθένα μας αφού είμαστε μέρος του;

Γι' αυτό δεν πρέπει να επιτρέπεις σε κανέναν να σε κάνει να νιώθεις ενοχές, να σε απειλεί, να σε πιέζει ή να σε χρησιμοποιεί με οποιοδήποτε τρόπο για να κάνεις κάτι. Όταν το κάνεις αυτό αυτόματα παραχωρείς τη δύναμη σου. Η υπηρεσία πρέπει να είναι μια ελεύθερη επιλογή που πηγάζει από αγάπη και όχι από μια ανεπιθύμητη δραστηριότητα που εξαναγκάστηκε σε κάποιον, προς όφελος κάποιου που έχει περισσότερη δύναμη και το απαιτεί, ή κάποιου που βρίσκεται σε ανάγκη και εξαρτάται από άλλους.

Η αληθινή ανιδιοτέλεια καθοδηγεί διαισθητικά ένα άτομο να αναγνωρίζει και να τιμά τις δικές του ανάγκες. Επίσης το καθοδηγεί για το αν η υπηρεσία-προσφορά του είναι πραγματικά απαραίτητη ή απλά επιθυμητή. Πρέπει να γίνει κατανοητό ότι αυτό που κάνει ο ένας για τον άλλον ποτέ δεν πρέπει να προέρχεται από μια προσωπική προσφορά αγάπης, ενέργειας, αφθονίας και ιδεών, αλλά να ρέει μέσα από μια άπειρη πηγή εσωτερικά, τον Θεό, από ένα πηγάδι που δε στερεύει ποτέ.